Conjugation of irrumpo
/[ɪrˈrʊm.poː]/to infringe; violate; interrupt, break or rush in or upon Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | irrumpō |
| tū | irrumpis |
| is / ea / id | irrumpit |
| nōs | irrumpimus |
| vōs | irrumpitis |
| eī / eae / ea | irrumpunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | irrumpēbam |
| tū | irrumpēbās |
| is / ea / id | irrumpēbat |
| nōs | irrumpēbāmus |
| vōs | irrumpēbātis |
| eī / eae / ea | irrumpēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | irrumpam |
| tū | irrumpēs |
| is / ea / id | irrumpet |
| nōs | irrumpēmus |
| vōs | irrumpētis |
| eī / eae / ea | irrumpent |
Indicātīvus perfectum
| ego | irrūpī |
| tū | irrūpistī |
| is / ea / id | irrūpit |
| nōs | irrūpimus |
| vōs | irrūpistis |
| eī / eae / ea | irrūpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | irrūperam |
| tū | irrūperās |
| is / ea / id | irrūperat |
| nōs | irrūperāmus |
| vōs | irrūperātis |
| eī / eae / ea | irrūperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | irrūperō |
| tū | irrūperis |
| is / ea / id | irrūperit |
| nōs | irrūperimus |
| vōs | irrūperitis |
| eī / eae / ea | irrūperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | irrumpam |
| tū | irrumpās |
| is / ea / id | irrumpat |
| nōs | irrumpāmus |
| vōs | irrumpātis |
| eī / eae / ea | irrumpant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | irrumperem |
| tū | irrumperēs |
| is / ea / id | irrumperet |
| nōs | irrumperēmus |
| vōs | irrumperētis |
| eī / eae / ea | irrumperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | irrūperim |
| tū | irrūperīs |
| is / ea / id | irrūperit |
| nōs | irrūperīmus |
| vōs | irrūperītis |
| eī / eae / ea | irrūperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | irrūpissem |
| tū | irrūpissēs |
| is / ea / id | irrūpisset |
| nōs | irrūpissēmus |
| vōs | irrūpissētis |
| eī / eae / ea | irrūpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | irrumpe |
| vōs | irrumpite |
Imperātīvus futūrum
| tū | irrumpitō |
| is / ea / id | irrumpitō |
| vōs | irrumpitōte |
| eī / eae / ea | irrumpuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | irrumpere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | irrūpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | irruptūrum esse |
Participium praesēns
| — | irrumpēns |
Participium futūrum
| — | irruptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | irrumpendī |
Gerundium (datīvus)
| — | irrumpendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | irrumpendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | irrumpendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | irruptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | irruptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | irrumpor |
| tū | irrumperis |
| is / ea / id | irrumpitur |
| nōs | irrumpimur |
| vōs | irrumpiminī |
| eī / eae / ea | irrumpuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | irrumpēbar |
| tū | irrumpēbāris |
| is / ea / id | irrumpēbātur |
| nōs | irrumpēbāmur |
| vōs | irrumpēbāminī |
| eī / eae / ea | irrumpēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | irrumpar |
| tū | irrumpēris |
| is / ea / id | irrumpētur |
| nōs | irrumpēmur |
| vōs | irrumpēminī |
| eī / eae / ea | irrumpentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | irrumpar |
| tū | irrumpāris |
| is / ea / id | irrumpātur |
| nōs | irrumpāmur |
| vōs | irrumpāminī |
| eī / eae / ea | irrumpantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | irrumperer |
| tū | irrumperēris |
| is / ea / id | irrumperētur |
| nōs | irrumperēmur |
| vōs | irrumperēminī |
| eī / eae / ea | irrumperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | irrumpere |
| vōs | irrumpiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | irrumpitor |
| is / ea / id | irrumpitor |
| eī / eae / ea | irrumpuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | irrumpī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | irruptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | irruptum īrī |
Participium perfectum
| — | irruptus |
Participium futūrum
| — | irrumpendus |