HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← irruo — definition

Conjugation of irruo

Regular CEFR B1
[ˈɪr.ru.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego irruō
tū irruis
is / ea / id irruit
nōs irruimus
vōs irruitis
eī / eae / ea irruunt
Indicātīvus imperfectum
ego irruēbam
tū irruēbās
is / ea / id irruēbat
nōs irruēbāmus
vōs irruēbātis
eī / eae / ea irruēbant
Indicātīvus futūrum
ego irruam
tū irruēs
is / ea / id irruet
nōs irruēmus
vōs irruētis
eī / eae / ea irruent
Indicātīvus perfectum
ego irruī
tū irruistī
is / ea / id irruit
nōs irruimus
vōs irruistis
eī / eae / ea irruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego irrueram
tū irruerās
is / ea / id irruerat
nōs irruerāmus
vōs irruerātis
eī / eae / ea irruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego irruerō
tū irrueris
is / ea / id irruerit
nōs irruerimus
vōs irrueritis
eī / eae / ea irruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego irruam
tū irruās
is / ea / id irruat
nōs irruāmus
vōs irruātis
eī / eae / ea irruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego irruerem
tū irruerēs
is / ea / id irrueret
nōs irruerēmus
vōs irruerētis
eī / eae / ea irruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego irruerim
tū irruerīs
is / ea / id irruerit
nōs irruerīmus
vōs irruerītis
eī / eae / ea irruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego irruissem
tū irruissēs
is / ea / id irruisset
nōs irruissēmus
vōs irruissētis
eī / eae / ea irruissent
Imperātīvus praesēns
tū irrue
vōs irruite
Imperātīvus futūrum
tū irruitō
is / ea / id irruitō
vōs irruitōte
eī / eae / ea irruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— irruere
Īnfīnītīvus perfectum
— irruisse
Īnfīnītīvus futūrum
— irrutūrum esse
Participium praesēns
— irruēns
Participium futūrum
— irrutūrus
Gerundium (genitīvus)
— irruendī
Gerundium (datīvus)
— irruendō
Gerundium (accūsātīvus)
— irruendum
Gerundium (ablātīvus)
— irruendō
Supīnum (accūsātīvus)
— irrutum
Supīnum (ablātīvus)
— irrutū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego irruor
tū irrueris
is / ea / id irruitur
nōs irruimur
vōs irruiminī
eī / eae / ea irruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego irruēbar
tū irruēbāris
is / ea / id irruēbātur
nōs irruēbāmur
vōs irruēbāminī
eī / eae / ea irruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego irruar
tū irruēris
is / ea / id irruētur
nōs irruēmur
vōs irruēminī
eī / eae / ea irruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego irruar
tū irruāris
is / ea / id irruātur
nōs irruāmur
vōs irruāminī
eī / eae / ea irruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego irruerer
tū irruerēris
is / ea / id irruerētur
nōs irruerēmur
vōs irruerēminī
eī / eae / ea irruerentur
Imperātīvus praesēns
tū irruere
vōs irruiminī
Imperātīvus futūrum
tū irruitor
is / ea / id irruitor
eī / eae / ea irruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— irruī
Īnfīnītīvus perfectum
— irrutum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— irrutum īrī
Participium perfectum
— irrutus
Participium futūrum
— irruendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary