HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← irruo — definición

Conjugation of irruo

Regular CEFR B1
/[ˈɪr.ru.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego irruō
irruis
is / ea / id irruit
nōs irruimus
vōs irruitis
eī / eae / ea irruunt
Indicātīvus imperfectum
ego irruēbam
irruēbās
is / ea / id irruēbat
nōs irruēbāmus
vōs irruēbātis
eī / eae / ea irruēbant
Indicātīvus futūrum
ego irruam
irruēs
is / ea / id irruet
nōs irruēmus
vōs irruētis
eī / eae / ea irruent
Indicātīvus perfectum
ego irruī
irruistī
is / ea / id irruit
nōs irruimus
vōs irruistis
eī / eae / ea irruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego irrueram
irruerās
is / ea / id irruerat
nōs irruerāmus
vōs irruerātis
eī / eae / ea irruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego irruerō
irrueris
is / ea / id irruerit
nōs irruerimus
vōs irrueritis
eī / eae / ea irruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego irruam
irruās
is / ea / id irruat
nōs irruāmus
vōs irruātis
eī / eae / ea irruant
Coniūnctīvus imperfectum
ego irruerem
irruerēs
is / ea / id irrueret
nōs irruerēmus
vōs irruerētis
eī / eae / ea irruerent
Coniūnctīvus perfectum
ego irruerim
irruerīs
is / ea / id irruerit
nōs irruerīmus
vōs irruerītis
eī / eae / ea irruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego irruissem
irruissēs
is / ea / id irruisset
nōs irruissēmus
vōs irruissētis
eī / eae / ea irruissent
Imperātīvus praesēns
irrue
vōs irruite
Imperātīvus futūrum
irruitō
is / ea / id irruitō
vōs irruitōte
eī / eae / ea irruuntō
Īnfīnītīvus praesēns
irruere
Īnfīnītīvus perfectum
irruisse
Īnfīnītīvus futūrum
irrutūrum esse
Participium praesēns
irruēns
Participium futūrum
irrutūrus
Gerundium (genitīvus)
irruendī
Gerundium (datīvus)
irruendō
Gerundium (accūsātīvus)
irruendum
Gerundium (ablātīvus)
irruendō
Supīnum (accūsātīvus)
irrutum
Supīnum (ablātīvus)
irrutū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego irruor
irrueris
is / ea / id irruitur
nōs irruimur
vōs irruiminī
eī / eae / ea irruuntur
Indicātīvus imperfectum
ego irruēbar
irruēbāris
is / ea / id irruēbātur
nōs irruēbāmur
vōs irruēbāminī
eī / eae / ea irruēbantur
Indicātīvus futūrum
ego irruar
irruēris
is / ea / id irruētur
nōs irruēmur
vōs irruēminī
eī / eae / ea irruentur
Coniūnctīvus praesēns
ego irruar
irruāris
is / ea / id irruātur
nōs irruāmur
vōs irruāminī
eī / eae / ea irruantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego irruerer
irruerēris
is / ea / id irruerētur
nōs irruerēmur
vōs irruerēminī
eī / eae / ea irruerentur
Imperātīvus praesēns
irruere
vōs irruiminī
Imperātīvus futūrum
irruitor
is / ea / id irruitor
eī / eae / ea irruuntor
Īnfīnītīvus praesēns
irruī
Īnfīnītīvus perfectum
irrutum esse
Īnfīnītīvus futūrum
irrutum īrī
Participium perfectum
irrutus
Participium futūrum
irruendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary