HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← irrumo — definición

Conjugation of irrumo

Regular CEFR B1
/[ˈɪr.rʊ.moː]/

to irrumate, to facefuck Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego irrumō
irrumās
is / ea / id irrumat
nōs irrumāmus
vōs irrumātis
eī / eae / ea irrumant
Indicātīvus imperfectum
ego irrumābam
irrumābās
is / ea / id irrumābat
nōs irrumābāmus
vōs irrumābātis
eī / eae / ea irrumābant
Indicātīvus futūrum
ego irrumābō
irrumābis
is / ea / id irrumābit
nōs irrumābimus
vōs irrumābitis
eī / eae / ea irrumābunt
Indicātīvus perfectum
ego irrumāvī
irrumāvistī
is / ea / id irrumāvit
nōs irrumāvimus
vōs irrumāvistis
eī / eae / ea irrumāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego irrumāveram
irrumāverās
is / ea / id irrumāverat
nōs irrumāverāmus
vōs irrumāverātis
eī / eae / ea irrumāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego irrumāverō
irrumāveris
is / ea / id irrumāverit
nōs irrumāverimus
vōs irrumāveritis
eī / eae / ea irrumāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego irrumem
irrumēs
is / ea / id irrumet
nōs irrumēmus
vōs irrumētis
eī / eae / ea irrument
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrumārem
irrumārēs
is / ea / id irrumāret
nōs irrumārēmus
vōs irrumārētis
eī / eae / ea irrumārent
Coniūnctīvus perfectum
ego irrumāverim
irrumāverīs
is / ea / id irrumāverit
nōs irrumāverīmus
vōs irrumāverītis
eī / eae / ea irrumāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego irrumāvissem
irrumāvissēs
is / ea / id irrumāvisset
nōs irrumāvissēmus
vōs irrumāvissētis
eī / eae / ea irrumāvissent
Imperātīvus praesēns
irrumā
vōs irrumāte
Imperātīvus futūrum
irrumātō
is / ea / id irrumātō
vōs irrumātōte
eī / eae / ea irrumantō
Īnfīnītīvus praesēns
irrumāre
Īnfīnītīvus perfectum
irrumāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
irrumātūrum esse
Participium praesēns
irrumāns
Participium futūrum
irrumātūrus
Gerundium (genitīvus)
irrumandī
Gerundium (datīvus)
irrumandō
Gerundium (accūsātīvus)
irrumandum
Gerundium (ablātīvus)
irrumandō
Supīnum (accūsātīvus)
irrumātum
Supīnum (ablātīvus)
irrumātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego irrumor
irrumāris
is / ea / id irrumātur
nōs irrumāmur
vōs irrumāminī
eī / eae / ea irrumantur
Indicātīvus imperfectum
ego irrumābar
irrumābāris
is / ea / id irrumābātur
nōs irrumābāmur
vōs irrumābāminī
eī / eae / ea irrumābantur
Indicātīvus futūrum
ego irrumābor
irrumāberis
is / ea / id irrumābitur
nōs irrumābimur
vōs irrumābiminī
eī / eae / ea irrumābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego irrumer
irrumēris
is / ea / id irrumētur
nōs irrumēmur
vōs irrumēminī
eī / eae / ea irrumentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrumārer
irrumārēris
is / ea / id irrumārētur
nōs irrumārēmur
vōs irrumārēminī
eī / eae / ea irrumārentur
Imperātīvus praesēns
irrumāre
vōs irrumāminī
Imperātīvus futūrum
irrumātor
is / ea / id irrumātor
eī / eae / ea irrumantor
Īnfīnītīvus praesēns
irrumārī
Īnfīnītīvus perfectum
irrumātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
irrumātum īrī
Participium perfectum
irrumātus
Participium futūrum
irrumandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary