HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← irroro — definition

Conjugation of irroro

Regular CEFR B1
[ɪrˈroː.roː]

to wet or moisten with dew; to bedew Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego irrōrō
tū irrōrās
is / ea / id irrōrat
nōs irrōrāmus
vōs irrōrātis
eī / eae / ea irrōrant
Indicātīvus imperfectum
ego irrōrābam
tū irrōrābās
is / ea / id irrōrābat
nōs irrōrābāmus
vōs irrōrābātis
eī / eae / ea irrōrābant
Indicātīvus futūrum
ego irrōrābō
tū irrōrābis
is / ea / id irrōrābit
nōs irrōrābimus
vōs irrōrābitis
eī / eae / ea irrōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego irrōrāvī
tū irrōrāvistī
is / ea / id irrōrāvit
nōs irrōrāvimus
vōs irrōrāvistis
eī / eae / ea irrōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego irrōrāveram
tū irrōrāverās
is / ea / id irrōrāverat
nōs irrōrāverāmus
vōs irrōrāverātis
eī / eae / ea irrōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego irrōrāverō
tū irrōrāveris
is / ea / id irrōrāverit
nōs irrōrāverimus
vōs irrōrāveritis
eī / eae / ea irrōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego irrōrem
tū irrōrēs
is / ea / id irrōret
nōs irrōrēmus
vōs irrōrētis
eī / eae / ea irrōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrōrārem
tū irrōrārēs
is / ea / id irrōrāret
nōs irrōrārēmus
vōs irrōrārētis
eī / eae / ea irrōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego irrōrāverim
tū irrōrāverīs
is / ea / id irrōrāverit
nōs irrōrāverīmus
vōs irrōrāverītis
eī / eae / ea irrōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego irrōrāvissem
tū irrōrāvissēs
is / ea / id irrōrāvisset
nōs irrōrāvissēmus
vōs irrōrāvissētis
eī / eae / ea irrōrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū irrōrā
vōs irrōrāte
Imperātīvus futūrum
tū irrōrātō
is / ea / id irrōrātō
vōs irrōrātōte
eī / eae / ea irrōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— irrōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— irrōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— irrōrātūrum esse
Participium praesēns
— irrōrāns
Participium futūrum
— irrōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— irrōrandī
Gerundium (datīvus)
— irrōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— irrōrandum
Gerundium (ablātīvus)
— irrōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— irrōrātum
Supīnum (ablātīvus)
— irrōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego irrōror
tū irrōrāris
is / ea / id irrōrātur
nōs irrōrāmur
vōs irrōrāminī
eī / eae / ea irrōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego irrōrābar
tū irrōrābāris
is / ea / id irrōrābātur
nōs irrōrābāmur
vōs irrōrābāminī
eī / eae / ea irrōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego irrōrābor
tū irrōrāberis
is / ea / id irrōrābitur
nōs irrōrābimur
vōs irrōrābiminī
eī / eae / ea irrōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego irrōrer
tū irrōrēris
is / ea / id irrōrētur
nōs irrōrēmur
vōs irrōrēminī
eī / eae / ea irrōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego irrōrārer
tū irrōrārēris
is / ea / id irrōrārētur
nōs irrōrārēmur
vōs irrōrārēminī
eī / eae / ea irrōrārentur
Imperātīvus praesēns
tū irrōrāre
vōs irrōrāminī
Imperātīvus futūrum
tū irrōrātor
is / ea / id irrōrātor
eī / eae / ea irrōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— irrōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— irrōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— irrōrātum īrī
Participium perfectum
— irrōrātus
Participium futūrum
— irrōrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary