Conjugation of ingurgito
[ɪŋˈɡʊr.ɡɪ.toː]to plunge oneself into something, to addict oneself Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ingurgitō |
| tū | ingurgitās |
| is / ea / id | ingurgitat |
| nōs | ingurgitāmus |
| vōs | ingurgitātis |
| eī / eae / ea | ingurgitant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ingurgitābam |
| tū | ingurgitābās |
| is / ea / id | ingurgitābat |
| nōs | ingurgitābāmus |
| vōs | ingurgitābātis |
| eī / eae / ea | ingurgitābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | ingurgitābō |
| tū | ingurgitābis |
| is / ea / id | ingurgitābit |
| nōs | ingurgitābimus |
| vōs | ingurgitābitis |
| eī / eae / ea | ingurgitābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | ingurgitāvī |
| tū | ingurgitāvistī |
| is / ea / id | ingurgitāvit |
| nōs | ingurgitāvimus |
| vōs | ingurgitāvistis |
| eī / eae / ea | ingurgitāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | ingurgitāveram |
| tū | ingurgitāverās |
| is / ea / id | ingurgitāverat |
| nōs | ingurgitāverāmus |
| vōs | ingurgitāverātis |
| eī / eae / ea | ingurgitāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | ingurgitāverō |
| tū | ingurgitāveris |
| is / ea / id | ingurgitāverit |
| nōs | ingurgitāverimus |
| vōs | ingurgitāveritis |
| eī / eae / ea | ingurgitāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ingurgitem |
| tū | ingurgitēs |
| is / ea / id | ingurgitet |
| nōs | ingurgitēmus |
| vōs | ingurgitētis |
| eī / eae / ea | ingurgitent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ingurgitārem |
| tū | ingurgitārēs |
| is / ea / id | ingurgitāret |
| nōs | ingurgitārēmus |
| vōs | ingurgitārētis |
| eī / eae / ea | ingurgitārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | ingurgitāverim |
| tū | ingurgitāverīs |
| is / ea / id | ingurgitāverit |
| nōs | ingurgitāverīmus |
| vōs | ingurgitāverītis |
| eī / eae / ea | ingurgitāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | ingurgitāvissem |
| tū | ingurgitāvissēs |
| is / ea / id | ingurgitāvisset |
| nōs | ingurgitāvissēmus |
| vōs | ingurgitāvissētis |
| eī / eae / ea | ingurgitāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | ingurgitā |
| vōs | ingurgitāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | ingurgitātō |
| is / ea / id | ingurgitātō |
| vōs | ingurgitātōte |
| eī / eae / ea | ingurgitantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ingurgitāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | ingurgitāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | ingurgitātūrum esse |
Participium praesēns
| — | ingurgitāns |
Participium futūrum
| — | ingurgitātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | ingurgitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | ingurgitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | ingurgitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | ingurgitandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | ingurgitātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | ingurgitātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ingurgitor |
| tū | ingurgitāris |
| is / ea / id | ingurgitātur |
| nōs | ingurgitāmur |
| vōs | ingurgitāminī |
| eī / eae / ea | ingurgitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ingurgitābar |
| tū | ingurgitābāris |
| is / ea / id | ingurgitābātur |
| nōs | ingurgitābāmur |
| vōs | ingurgitābāminī |
| eī / eae / ea | ingurgitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | ingurgitābor |
| tū | ingurgitāberis |
| is / ea / id | ingurgitābitur |
| nōs | ingurgitābimur |
| vōs | ingurgitābiminī |
| eī / eae / ea | ingurgitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ingurgiter |
| tū | ingurgitēris |
| is / ea / id | ingurgitētur |
| nōs | ingurgitēmur |
| vōs | ingurgitēminī |
| eī / eae / ea | ingurgitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ingurgitārer |
| tū | ingurgitārēris |
| is / ea / id | ingurgitārētur |
| nōs | ingurgitārēmur |
| vōs | ingurgitārēminī |
| eī / eae / ea | ingurgitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | ingurgitāre |
| vōs | ingurgitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | ingurgitātor |
| is / ea / id | ingurgitātor |
| eī / eae / ea | ingurgitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ingurgitārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | ingurgitātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | ingurgitātum īrī |
Participium perfectum
| — | ingurgitātus |
Participium futūrum
| — | ingurgitandus |