HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhibeo — definición

Conjugation of inhibeo

Regular CEFR B1
/[ɪˈnɪ.be.oː]/

to lay hold of, keep back, restrain, curb, check, stop Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhibeō
inhibēs
is / ea / id inhibet
nōs inhibēmus
vōs inhibētis
eī / eae / ea inhibent
Indicātīvus imperfectum
ego inhibēbam
inhibēbās
is / ea / id inhibēbat
nōs inhibēbāmus
vōs inhibēbātis
eī / eae / ea inhibēbant
Indicātīvus futūrum
ego inhibēbō
inhibēbis
is / ea / id inhibēbit
nōs inhibēbimus
vōs inhibēbitis
eī / eae / ea inhibēbunt
Indicātīvus perfectum
ego inhibuī
inhibuistī
is / ea / id inhibuit
nōs inhibuimus
vōs inhibuistis
eī / eae / ea inhibuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inhibueram
inhibuerās
is / ea / id inhibuerat
nōs inhibuerāmus
vōs inhibuerātis
eī / eae / ea inhibuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inhibuerō
inhibueris
is / ea / id inhibuerit
nōs inhibuerimus
vōs inhibueritis
eī / eae / ea inhibuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego inhibeam
inhibeās
is / ea / id inhibeat
nōs inhibeāmus
vōs inhibeātis
eī / eae / ea inhibeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhibērem
inhibērēs
is / ea / id inhibēret
nōs inhibērēmus
vōs inhibērētis
eī / eae / ea inhibērent
Coniūnctīvus perfectum
ego inhibuerim
inhibuerīs
is / ea / id inhibuerit
nōs inhibuerīmus
vōs inhibuerītis
eī / eae / ea inhibuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inhibuissem
inhibuissēs
is / ea / id inhibuisset
nōs inhibuissēmus
vōs inhibuissētis
eī / eae / ea inhibuissent
Imperātīvus praesēns
inhibē
vōs inhibēte
Imperātīvus futūrum
inhibētō
is / ea / id inhibētō
vōs inhibētōte
eī / eae / ea inhibentō
Īnfīnītīvus praesēns
inhibēre
Īnfīnītīvus perfectum
inhibuisse
Īnfīnītīvus futūrum
inhibitūrum esse
Participium praesēns
inhibēns
Participium futūrum
inhibitūrus
Gerundium (genitīvus)
inhibendī
Gerundium (datīvus)
inhibendō
Gerundium (accūsātīvus)
inhibendum
Gerundium (ablātīvus)
inhibendō
Supīnum (accūsātīvus)
inhibitum
Supīnum (ablātīvus)
inhibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inhibeor
inhibēris
is / ea / id inhibētur
nōs inhibēmur
vōs inhibēminī
eī / eae / ea inhibentur
Indicātīvus imperfectum
ego inhibēbar
inhibēbāris
is / ea / id inhibēbātur
nōs inhibēbāmur
vōs inhibēbāminī
eī / eae / ea inhibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego inhibēbor
inhibēberis
is / ea / id inhibēbitur
nōs inhibēbimur
vōs inhibēbiminī
eī / eae / ea inhibēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhibear
inhibeāris
is / ea / id inhibeātur
nōs inhibeāmur
vōs inhibeāminī
eī / eae / ea inhibeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhibērer
inhibērēris
is / ea / id inhibērētur
nōs inhibērēmur
vōs inhibērēminī
eī / eae / ea inhibērentur
Imperātīvus praesēns
inhibēre
vōs inhibēminī
Imperātīvus futūrum
inhibētor
is / ea / id inhibētor
eī / eae / ea inhibentor
Īnfīnītīvus praesēns
inhibērī
Īnfīnītīvus perfectum
inhibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inhibitum īrī
Participium perfectum
inhibitus
Participium futūrum
inhibendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary