HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhonoro — definition

Conjugation of inhonoro

Regular CEFR B2
[ɪ.nɔˈnoː.roː]

to dishonour Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhonōrō
tū inhonōrās
is / ea / id inhonōrat
nōs inhonōrāmus
vōs inhonōrātis
eī / eae / ea inhonōrant
Indicātīvus imperfectum
ego inhonōrābam
tū inhonōrābās
is / ea / id inhonōrābat
nōs inhonōrābāmus
vōs inhonōrābātis
eī / eae / ea inhonōrābant
Indicātīvus futūrum
ego inhonōrābō
tū inhonōrābis
is / ea / id inhonōrābit
nōs inhonōrābimus
vōs inhonōrābitis
eī / eae / ea inhonōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego inhonōrāvī
tū inhonōrāvistī
is / ea / id inhonōrāvit
nōs inhonōrāvimus
vōs inhonōrāvistis
eī / eae / ea inhonōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inhonōrāveram
tū inhonōrāverās
is / ea / id inhonōrāverat
nōs inhonōrāverāmus
vōs inhonōrāverātis
eī / eae / ea inhonōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inhonōrāverō
tū inhonōrāveris
is / ea / id inhonōrāverit
nōs inhonōrāverimus
vōs inhonōrāveritis
eī / eae / ea inhonōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inhonōrem
tū inhonōrēs
is / ea / id inhonōret
nōs inhonōrēmus
vōs inhonōrētis
eī / eae / ea inhonōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhonōrārem
tū inhonōrārēs
is / ea / id inhonōrāret
nōs inhonōrārēmus
vōs inhonōrārētis
eī / eae / ea inhonōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inhonōrāverim
tū inhonōrāverīs
is / ea / id inhonōrāverit
nōs inhonōrāverīmus
vōs inhonōrāverītis
eī / eae / ea inhonōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inhonōrāvissem
tū inhonōrāvissēs
is / ea / id inhonōrāvisset
nōs inhonōrāvissēmus
vōs inhonōrāvissētis
eī / eae / ea inhonōrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inhonōrā
vōs inhonōrāte
Imperātīvus futūrum
tū inhonōrātō
is / ea / id inhonōrātō
vōs inhonōrātōte
eī / eae / ea inhonōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inhonōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inhonōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inhonōrātūrum esse
Participium praesēns
— inhonōrāns
Participium futūrum
— inhonōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inhonōrandī
Gerundium (datīvus)
— inhonōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inhonōrandum
Gerundium (ablātīvus)
— inhonōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inhonōrātum
Supīnum (ablātīvus)
— inhonōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inhonōror
tū inhonōrāris
is / ea / id inhonōrātur
nōs inhonōrāmur
vōs inhonōrāminī
eī / eae / ea inhonōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego inhonōrābar
tū inhonōrābāris
is / ea / id inhonōrābātur
nōs inhonōrābāmur
vōs inhonōrābāminī
eī / eae / ea inhonōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego inhonōrābor
tū inhonōrāberis
is / ea / id inhonōrābitur
nōs inhonōrābimur
vōs inhonōrābiminī
eī / eae / ea inhonōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhonōrer
tū inhonōrēris
is / ea / id inhonōrētur
nōs inhonōrēmur
vōs inhonōrēminī
eī / eae / ea inhonōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhonōrārer
tū inhonōrārēris
is / ea / id inhonōrārētur
nōs inhonōrārēmur
vōs inhonōrārēminī
eī / eae / ea inhonōrārentur
Imperātīvus praesēns
tū inhonōrāre
vōs inhonōrāminī
Imperātīvus futūrum
tū inhonōrātor
is / ea / id inhonōrātor
eī / eae / ea inhonōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inhonōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inhonōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inhonōrātum īrī
Participium perfectum
— inhonōrātus
Participium futūrum
— inhonōrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary