HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhonoro — definición

Conjugation of inhonoro

Regular CEFR B2
/[ɪ.nɔˈnoː.roː]/

to dishonour Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhonōrō
inhonōrās
is / ea / id inhonōrat
nōs inhonōrāmus
vōs inhonōrātis
eī / eae / ea inhonōrant
Indicātīvus imperfectum
ego inhonōrābam
inhonōrābās
is / ea / id inhonōrābat
nōs inhonōrābāmus
vōs inhonōrābātis
eī / eae / ea inhonōrābant
Indicātīvus futūrum
ego inhonōrābō
inhonōrābis
is / ea / id inhonōrābit
nōs inhonōrābimus
vōs inhonōrābitis
eī / eae / ea inhonōrābunt
Indicātīvus perfectum
ego inhonōrāvī
inhonōrāvistī
is / ea / id inhonōrāvit
nōs inhonōrāvimus
vōs inhonōrāvistis
eī / eae / ea inhonōrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inhonōrāveram
inhonōrāverās
is / ea / id inhonōrāverat
nōs inhonōrāverāmus
vōs inhonōrāverātis
eī / eae / ea inhonōrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inhonōrāverō
inhonōrāveris
is / ea / id inhonōrāverit
nōs inhonōrāverimus
vōs inhonōrāveritis
eī / eae / ea inhonōrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inhonōrem
inhonōrēs
is / ea / id inhonōret
nōs inhonōrēmus
vōs inhonōrētis
eī / eae / ea inhonōrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhonōrārem
inhonōrārēs
is / ea / id inhonōrāret
nōs inhonōrārēmus
vōs inhonōrārētis
eī / eae / ea inhonōrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inhonōrāverim
inhonōrāverīs
is / ea / id inhonōrāverit
nōs inhonōrāverīmus
vōs inhonōrāverītis
eī / eae / ea inhonōrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inhonōrāvissem
inhonōrāvissēs
is / ea / id inhonōrāvisset
nōs inhonōrāvissēmus
vōs inhonōrāvissētis
eī / eae / ea inhonōrāvissent
Imperātīvus praesēns
inhonōrā
vōs inhonōrāte
Imperātīvus futūrum
inhonōrātō
is / ea / id inhonōrātō
vōs inhonōrātōte
eī / eae / ea inhonōrantō
Īnfīnītīvus praesēns
inhonōrāre
Īnfīnītīvus perfectum
inhonōrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inhonōrātūrum esse
Participium praesēns
inhonōrāns
Participium futūrum
inhonōrātūrus
Gerundium (genitīvus)
inhonōrandī
Gerundium (datīvus)
inhonōrandō
Gerundium (accūsātīvus)
inhonōrandum
Gerundium (ablātīvus)
inhonōrandō
Supīnum (accūsātīvus)
inhonōrātum
Supīnum (ablātīvus)
inhonōrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inhonōror
inhonōrāris
is / ea / id inhonōrātur
nōs inhonōrāmur
vōs inhonōrāminī
eī / eae / ea inhonōrantur
Indicātīvus imperfectum
ego inhonōrābar
inhonōrābāris
is / ea / id inhonōrābātur
nōs inhonōrābāmur
vōs inhonōrābāminī
eī / eae / ea inhonōrābantur
Indicātīvus futūrum
ego inhonōrābor
inhonōrāberis
is / ea / id inhonōrābitur
nōs inhonōrābimur
vōs inhonōrābiminī
eī / eae / ea inhonōrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhonōrer
inhonōrēris
is / ea / id inhonōrētur
nōs inhonōrēmur
vōs inhonōrēminī
eī / eae / ea inhonōrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhonōrārer
inhonōrārēris
is / ea / id inhonōrārētur
nōs inhonōrārēmur
vōs inhonōrārēminī
eī / eae / ea inhonōrārentur
Imperātīvus praesēns
inhonōrāre
vōs inhonōrāminī
Imperātīvus futūrum
inhonōrātor
is / ea / id inhonōrātor
eī / eae / ea inhonōrantor
Īnfīnītīvus praesēns
inhonōrārī
Īnfīnītīvus perfectum
inhonōrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inhonōrātum īrī
Participium perfectum
inhonōrātus
Participium futūrum
inhonōrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary