HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inimico — definition

Conjugation of inimico

Regular CEFR B1
[ɪ.nɪˈmiː.koː]

to make enemies Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inimīcō
tū inimīcās
is / ea / id inimīcat
nōs inimīcāmus
vōs inimīcātis
eī / eae / ea inimīcant
Indicātīvus imperfectum
ego inimīcābam
tū inimīcābās
is / ea / id inimīcābat
nōs inimīcābāmus
vōs inimīcābātis
eī / eae / ea inimīcābant
Indicātīvus futūrum
ego inimīcābō
tū inimīcābis
is / ea / id inimīcābit
nōs inimīcābimus
vōs inimīcābitis
eī / eae / ea inimīcābunt
Indicātīvus perfectum
ego inimīcāvī
tū inimīcāvistī
is / ea / id inimīcāvit
nōs inimīcāvimus
vōs inimīcāvistis
eī / eae / ea inimīcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inimīcāveram
tū inimīcāverās
is / ea / id inimīcāverat
nōs inimīcāverāmus
vōs inimīcāverātis
eī / eae / ea inimīcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inimīcāverō
tū inimīcāveris
is / ea / id inimīcāverit
nōs inimīcāverimus
vōs inimīcāveritis
eī / eae / ea inimīcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inimīcem
tū inimīcēs
is / ea / id inimīcet
nōs inimīcēmus
vōs inimīcētis
eī / eae / ea inimīcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inimīcārem
tū inimīcārēs
is / ea / id inimīcāret
nōs inimīcārēmus
vōs inimīcārētis
eī / eae / ea inimīcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inimīcāverim
tū inimīcāverīs
is / ea / id inimīcāverit
nōs inimīcāverīmus
vōs inimīcāverītis
eī / eae / ea inimīcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inimīcāvissem
tū inimīcāvissēs
is / ea / id inimīcāvisset
nōs inimīcāvissēmus
vōs inimīcāvissētis
eī / eae / ea inimīcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inimīcā
vōs inimīcāte
Imperātīvus futūrum
tū inimīcātō
is / ea / id inimīcātō
vōs inimīcātōte
eī / eae / ea inimīcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inimīcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inimīcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inimīcātūrum esse
Participium praesēns
— inimīcāns
Participium futūrum
— inimīcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inimīcandī
Gerundium (datīvus)
— inimīcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inimīcandum
Gerundium (ablātīvus)
— inimīcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inimīcātum
Supīnum (ablātīvus)
— inimīcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inimīcor
tū inimīcāris
is / ea / id inimīcātur
nōs inimīcāmur
vōs inimīcāminī
eī / eae / ea inimīcantur
Indicātīvus imperfectum
ego inimīcābar
tū inimīcābāris
is / ea / id inimīcābātur
nōs inimīcābāmur
vōs inimīcābāminī
eī / eae / ea inimīcābantur
Indicātīvus futūrum
ego inimīcābor
tū inimīcāberis
is / ea / id inimīcābitur
nōs inimīcābimur
vōs inimīcābiminī
eī / eae / ea inimīcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inimīcer
tū inimīcēris
is / ea / id inimīcētur
nōs inimīcēmur
vōs inimīcēminī
eī / eae / ea inimīcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inimīcārer
tū inimīcārēris
is / ea / id inimīcārētur
nōs inimīcārēmur
vōs inimīcārēminī
eī / eae / ea inimīcārentur
Imperātīvus praesēns
tū inimīcāre
vōs inimīcāminī
Imperātīvus futūrum
tū inimīcātor
is / ea / id inimīcātor
eī / eae / ea inimīcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inimīcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inimīcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inimīcātum īrī
Participium perfectum
— inimīcātus
Participium futūrum
— inimīcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary