HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhortor — definición

Conjugation of inhortor

Regular CEFR B2
/[ɪˈnɔr.tɔr]/

to incite, instigate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhortor
inhortāris
is / ea / id inhortātur
nōs inhortāmur
vōs inhortāminī
eī / eae / ea inhortantur
Indicātīvus imperfectum
ego inhortābar
inhortābāris
is / ea / id inhortābātur
nōs inhortābāmur
vōs inhortābāminī
eī / eae / ea inhortābantur
Indicātīvus futūrum
ego inhortābor
inhortāberis
is / ea / id inhortābitur
nōs inhortābimur
vōs inhortābiminī
eī / eae / ea inhortābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhorter
inhortēris
is / ea / id inhortētur
nōs inhortēmur
vōs inhortēminī
eī / eae / ea inhortentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhortārer
inhortārēris
is / ea / id inhortārētur
nōs inhortārēmur
vōs inhortārēminī
eī / eae / ea inhortārentur
Imperātīvus praesēns
inhortāre
vōs inhortāminī
Imperātīvus futūrum
inhortātor
is / ea / id inhortātor
eī / eae / ea inhortantor
Īnfīnītīvus praesēns
inhortārī
Īnfīnītīvus perfectum
inhortātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inhortātūrum esse
Participium praesēns
inhortāns
Participium futūrum
inhortātūrus
Gerundium (genitīvus)
inhortandī
Gerundium (datīvus)
inhortandō
Gerundium (accūsātīvus)
inhortandum
Gerundium (ablātīvus)
inhortandō
Supīnum (accūsātīvus)
inhortātum
Supīnum (ablātīvus)
inhortātū

Vox passīva

Participium futūrum
inhortandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary