HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhortor — definition

Conjugation of inhortor

Regular CEFR B2
[ɪˈnɔr.tɔr]

to incite, instigate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhortor
tū inhortāris
is / ea / id inhortātur
nōs inhortāmur
vōs inhortāminī
eī / eae / ea inhortantur
Indicātīvus imperfectum
ego inhortābar
tū inhortābāris
is / ea / id inhortābātur
nōs inhortābāmur
vōs inhortābāminī
eī / eae / ea inhortābantur
Indicātīvus futūrum
ego inhortābor
tū inhortāberis
is / ea / id inhortābitur
nōs inhortābimur
vōs inhortābiminī
eī / eae / ea inhortābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhorter
tū inhortēris
is / ea / id inhortētur
nōs inhortēmur
vōs inhortēminī
eī / eae / ea inhortentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhortārer
tū inhortārēris
is / ea / id inhortārētur
nōs inhortārēmur
vōs inhortārēminī
eī / eae / ea inhortārentur
Imperātīvus praesēns
tū inhortāre
vōs inhortāminī
Imperātīvus futūrum
tū inhortātor
is / ea / id inhortātor
eī / eae / ea inhortantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inhortārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inhortātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inhortātūrum esse
Participium praesēns
— inhortāns
Participium futūrum
— inhortātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inhortandī
Gerundium (datīvus)
— inhortandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inhortandum
Gerundium (ablātīvus)
— inhortandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inhortātum
Supīnum (ablātīvus)
— inhortātū

Vox passīva

Participium futūrum
— inhortandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary