Conjugation of inhorresco
/[ɪ.nɔrˈreːs.koː]/to begin to bristle (up); one's hair starts to stand on end Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | inhorrēscō |
| tū | inhorrēscis |
| is / ea / id | inhorrēscit |
| nōs | inhorrēscimus |
| vōs | inhorrēscitis |
| eī / eae / ea | inhorrēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | inhorrēscēbam |
| tū | inhorrēscēbās |
| is / ea / id | inhorrēscēbat |
| nōs | inhorrēscēbāmus |
| vōs | inhorrēscēbātis |
| eī / eae / ea | inhorrēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | inhorrēscam |
| tū | inhorrēscēs |
| is / ea / id | inhorrēscet |
| nōs | inhorrēscēmus |
| vōs | inhorrēscētis |
| eī / eae / ea | inhorrēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | inhorruī |
| tū | inhorruistī |
| is / ea / id | inhorruit |
| nōs | inhorruimus |
| vōs | inhorruistis |
| eī / eae / ea | inhorruērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | inhorrueram |
| tū | inhorruerās |
| is / ea / id | inhorruerat |
| nōs | inhorruerāmus |
| vōs | inhorruerātis |
| eī / eae / ea | inhorruerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | inhorruerō |
| tū | inhorrueris |
| is / ea / id | inhorruerit |
| nōs | inhorruerimus |
| vōs | inhorrueritis |
| eī / eae / ea | inhorruerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | inhorrēscam |
| tū | inhorrēscās |
| is / ea / id | inhorrēscat |
| nōs | inhorrēscāmus |
| vōs | inhorrēscātis |
| eī / eae / ea | inhorrēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | inhorrēscerem |
| tū | inhorrēscerēs |
| is / ea / id | inhorrēsceret |
| nōs | inhorrēscerēmus |
| vōs | inhorrēscerētis |
| eī / eae / ea | inhorrēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | inhorruerim |
| tū | inhorruerīs |
| is / ea / id | inhorruerit |
| nōs | inhorruerīmus |
| vōs | inhorruerītis |
| eī / eae / ea | inhorruerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | inhorruissem |
| tū | inhorruissēs |
| is / ea / id | inhorruisset |
| nōs | inhorruissēmus |
| vōs | inhorruissētis |
| eī / eae / ea | inhorruissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | inhorrēsce |
| vōs | inhorrēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | inhorrēscitō |
| is / ea / id | inhorrēscitō |
| vōs | inhorrēscitōte |
| eī / eae / ea | inhorrēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | inhorrēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | inhorruisse |
Participium praesēns
| — | inhorrēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | inhorrēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | inhorrēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | inhorrēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | inhorrēscendō |