HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhio — definition

Conjugation of inhio

Regular CEFR B1
[ˈɪ.ni.oː]

to gaze with eagerness; to regard with longing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhiō
tū inhiās
is / ea / id inhiat
nōs inhiāmus
vōs inhiātis
eī / eae / ea inhiant
Indicātīvus imperfectum
ego inhiābam
tū inhiābās
is / ea / id inhiābat
nōs inhiābāmus
vōs inhiābātis
eī / eae / ea inhiābant
Indicātīvus futūrum
ego inhiābō
tū inhiābis
is / ea / id inhiābit
nōs inhiābimus
vōs inhiābitis
eī / eae / ea inhiābunt
Indicātīvus perfectum
ego inhiāvī
tū inhiāvistī
is / ea / id inhiāvit
nōs inhiāvimus
vōs inhiāvistis
eī / eae / ea inhiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inhiāveram
tū inhiāverās
is / ea / id inhiāverat
nōs inhiāverāmus
vōs inhiāverātis
eī / eae / ea inhiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inhiāverō
tū inhiāveris
is / ea / id inhiāverit
nōs inhiāverimus
vōs inhiāveritis
eī / eae / ea inhiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inhiem
tū inhiēs
is / ea / id inhiet
nōs inhiēmus
vōs inhiētis
eī / eae / ea inhient
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhiārem
tū inhiārēs
is / ea / id inhiāret
nōs inhiārēmus
vōs inhiārētis
eī / eae / ea inhiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inhiāverim
tū inhiāverīs
is / ea / id inhiāverit
nōs inhiāverīmus
vōs inhiāverītis
eī / eae / ea inhiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inhiāvissem
tū inhiāvissēs
is / ea / id inhiāvisset
nōs inhiāvissēmus
vōs inhiāvissētis
eī / eae / ea inhiāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inhiā
vōs inhiāte
Imperātīvus futūrum
tū inhiātō
is / ea / id inhiātō
vōs inhiātōte
eī / eae / ea inhiantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inhiāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inhiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inhiātūrum esse
Participium praesēns
— inhiāns
Participium futūrum
— inhiātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inhiandī
Gerundium (datīvus)
— inhiandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inhiandum
Gerundium (ablātīvus)
— inhiandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inhiātum
Supīnum (ablātīvus)
— inhiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inhior
tū inhiāris
is / ea / id inhiātur
nōs inhiāmur
vōs inhiāminī
eī / eae / ea inhiantur
Indicātīvus imperfectum
ego inhiābar
tū inhiābāris
is / ea / id inhiābātur
nōs inhiābāmur
vōs inhiābāminī
eī / eae / ea inhiābantur
Indicātīvus futūrum
ego inhiābor
tū inhiāberis
is / ea / id inhiābitur
nōs inhiābimur
vōs inhiābiminī
eī / eae / ea inhiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhier
tū inhiēris
is / ea / id inhiētur
nōs inhiēmur
vōs inhiēminī
eī / eae / ea inhientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhiārer
tū inhiārēris
is / ea / id inhiārētur
nōs inhiārēmur
vōs inhiārēminī
eī / eae / ea inhiārentur
Imperātīvus praesēns
tū inhiāre
vōs inhiāminī
Imperātīvus futūrum
tū inhiātor
is / ea / id inhiātor
eī / eae / ea inhiantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inhiārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inhiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inhiātum īrī
Participium perfectum
— inhiātus
Participium futūrum
— inhiandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary