HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhio — definición

Conjugation of inhio

Regular CEFR B1
/[ˈɪ.ni.oː]/

to gaze with eagerness; to regard with longing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhiō
inhiās
is / ea / id inhiat
nōs inhiāmus
vōs inhiātis
eī / eae / ea inhiant
Indicātīvus imperfectum
ego inhiābam
inhiābās
is / ea / id inhiābat
nōs inhiābāmus
vōs inhiābātis
eī / eae / ea inhiābant
Indicātīvus futūrum
ego inhiābō
inhiābis
is / ea / id inhiābit
nōs inhiābimus
vōs inhiābitis
eī / eae / ea inhiābunt
Indicātīvus perfectum
ego inhiāvī
inhiāvistī
is / ea / id inhiāvit
nōs inhiāvimus
vōs inhiāvistis
eī / eae / ea inhiāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inhiāveram
inhiāverās
is / ea / id inhiāverat
nōs inhiāverāmus
vōs inhiāverātis
eī / eae / ea inhiāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inhiāverō
inhiāveris
is / ea / id inhiāverit
nōs inhiāverimus
vōs inhiāveritis
eī / eae / ea inhiāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inhiem
inhiēs
is / ea / id inhiet
nōs inhiēmus
vōs inhiētis
eī / eae / ea inhient
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhiārem
inhiārēs
is / ea / id inhiāret
nōs inhiārēmus
vōs inhiārētis
eī / eae / ea inhiārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inhiāverim
inhiāverīs
is / ea / id inhiāverit
nōs inhiāverīmus
vōs inhiāverītis
eī / eae / ea inhiāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inhiāvissem
inhiāvissēs
is / ea / id inhiāvisset
nōs inhiāvissēmus
vōs inhiāvissētis
eī / eae / ea inhiāvissent
Imperātīvus praesēns
inhiā
vōs inhiāte
Imperātīvus futūrum
inhiātō
is / ea / id inhiātō
vōs inhiātōte
eī / eae / ea inhiantō
Īnfīnītīvus praesēns
inhiāre
Īnfīnītīvus perfectum
inhiāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inhiātūrum esse
Participium praesēns
inhiāns
Participium futūrum
inhiātūrus
Gerundium (genitīvus)
inhiandī
Gerundium (datīvus)
inhiandō
Gerundium (accūsātīvus)
inhiandum
Gerundium (ablātīvus)
inhiandō
Supīnum (accūsātīvus)
inhiātum
Supīnum (ablātīvus)
inhiātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inhior
inhiāris
is / ea / id inhiātur
nōs inhiāmur
vōs inhiāminī
eī / eae / ea inhiantur
Indicātīvus imperfectum
ego inhiābar
inhiābāris
is / ea / id inhiābātur
nōs inhiābāmur
vōs inhiābāminī
eī / eae / ea inhiābantur
Indicātīvus futūrum
ego inhiābor
inhiāberis
is / ea / id inhiābitur
nōs inhiābimur
vōs inhiābiminī
eī / eae / ea inhiābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhier
inhiēris
is / ea / id inhiētur
nōs inhiēmur
vōs inhiēminī
eī / eae / ea inhientur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhiārer
inhiārēris
is / ea / id inhiārētur
nōs inhiārēmur
vōs inhiārēminī
eī / eae / ea inhiārentur
Imperātīvus praesēns
inhiāre
vōs inhiāminī
Imperātīvus futūrum
inhiātor
is / ea / id inhiātor
eī / eae / ea inhiantor
Īnfīnītīvus praesēns
inhiārī
Īnfīnītīvus perfectum
inhiātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inhiātum īrī
Participium perfectum
inhiātus
Participium futūrum
inhiandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary