HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhabito — definición

Conjugation of inhabito

Regular CEFR B2
/[ɪˈna.bɪ.toː]/

to dwell in, occupy or inhabit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhabitō
inhabitās
is / ea / id inhabitat
nōs inhabitāmus
vōs inhabitātis
eī / eae / ea inhabitant
Indicātīvus imperfectum
ego inhabitābam
inhabitābās
is / ea / id inhabitābat
nōs inhabitābāmus
vōs inhabitābātis
eī / eae / ea inhabitābant
Indicātīvus futūrum
ego inhabitābō
inhabitābis
is / ea / id inhabitābit
nōs inhabitābimus
vōs inhabitābitis
eī / eae / ea inhabitābunt
Indicātīvus perfectum
ego inhabitāvī
inhabitāvistī
is / ea / id inhabitāvit
nōs inhabitāvimus
vōs inhabitāvistis
eī / eae / ea inhabitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inhabitāveram
inhabitāverās
is / ea / id inhabitāverat
nōs inhabitāverāmus
vōs inhabitāverātis
eī / eae / ea inhabitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inhabitāverō
inhabitāveris
is / ea / id inhabitāverit
nōs inhabitāverimus
vōs inhabitāveritis
eī / eae / ea inhabitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inhabitem
inhabitēs
is / ea / id inhabitet
nōs inhabitēmus
vōs inhabitētis
eī / eae / ea inhabitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhabitārem
inhabitārēs
is / ea / id inhabitāret
nōs inhabitārēmus
vōs inhabitārētis
eī / eae / ea inhabitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inhabitāverim
inhabitāverīs
is / ea / id inhabitāverit
nōs inhabitāverīmus
vōs inhabitāverītis
eī / eae / ea inhabitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inhabitāvissem
inhabitāvissēs
is / ea / id inhabitāvisset
nōs inhabitāvissēmus
vōs inhabitāvissētis
eī / eae / ea inhabitāvissent
Imperātīvus praesēns
inhabitā
vōs inhabitāte
Imperātīvus futūrum
inhabitātō
is / ea / id inhabitātō
vōs inhabitātōte
eī / eae / ea inhabitantō
Īnfīnītīvus praesēns
inhabitāre
Īnfīnītīvus perfectum
inhabitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
inhabitātūrum esse
Participium praesēns
inhabitāns
Participium futūrum
inhabitātūrus
Gerundium (genitīvus)
inhabitandī
Gerundium (datīvus)
inhabitandō
Gerundium (accūsātīvus)
inhabitandum
Gerundium (ablātīvus)
inhabitandō
Supīnum (accūsātīvus)
inhabitātum
Supīnum (ablātīvus)
inhabitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inhabitor
inhabitāris
is / ea / id inhabitātur
nōs inhabitāmur
vōs inhabitāminī
eī / eae / ea inhabitantur
Indicātīvus imperfectum
ego inhabitābar
inhabitābāris
is / ea / id inhabitābātur
nōs inhabitābāmur
vōs inhabitābāminī
eī / eae / ea inhabitābantur
Indicātīvus futūrum
ego inhabitābor
inhabitāberis
is / ea / id inhabitābitur
nōs inhabitābimur
vōs inhabitābiminī
eī / eae / ea inhabitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhabiter
inhabitēris
is / ea / id inhabitētur
nōs inhabitēmur
vōs inhabitēminī
eī / eae / ea inhabitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhabitārer
inhabitārēris
is / ea / id inhabitārētur
nōs inhabitārēmur
vōs inhabitārēminī
eī / eae / ea inhabitārentur
Imperātīvus praesēns
inhabitāre
vōs inhabitāminī
Imperātīvus futūrum
inhabitātor
is / ea / id inhabitātor
eī / eae / ea inhabitantor
Īnfīnītīvus praesēns
inhabitārī
Īnfīnītīvus perfectum
inhabitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
inhabitātum īrī
Participium perfectum
inhabitātus
Participium futūrum
inhabitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary