HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← inhabito — definition

Conjugation of inhabito

Regular CEFR B2
[ɪˈna.bɪ.toː]

to dwell in, occupy or inhabit Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego inhabitō
tū inhabitās
is / ea / id inhabitat
nōs inhabitāmus
vōs inhabitātis
eī / eae / ea inhabitant
Indicātīvus imperfectum
ego inhabitābam
tū inhabitābās
is / ea / id inhabitābat
nōs inhabitābāmus
vōs inhabitābātis
eī / eae / ea inhabitābant
Indicātīvus futūrum
ego inhabitābō
tū inhabitābis
is / ea / id inhabitābit
nōs inhabitābimus
vōs inhabitābitis
eī / eae / ea inhabitābunt
Indicātīvus perfectum
ego inhabitāvī
tū inhabitāvistī
is / ea / id inhabitāvit
nōs inhabitāvimus
vōs inhabitāvistis
eī / eae / ea inhabitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego inhabitāveram
tū inhabitāverās
is / ea / id inhabitāverat
nōs inhabitāverāmus
vōs inhabitāverātis
eī / eae / ea inhabitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego inhabitāverō
tū inhabitāveris
is / ea / id inhabitāverit
nōs inhabitāverimus
vōs inhabitāveritis
eī / eae / ea inhabitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego inhabitem
tū inhabitēs
is / ea / id inhabitet
nōs inhabitēmus
vōs inhabitētis
eī / eae / ea inhabitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhabitārem
tū inhabitārēs
is / ea / id inhabitāret
nōs inhabitārēmus
vōs inhabitārētis
eī / eae / ea inhabitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego inhabitāverim
tū inhabitāverīs
is / ea / id inhabitāverit
nōs inhabitāverīmus
vōs inhabitāverītis
eī / eae / ea inhabitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego inhabitāvissem
tū inhabitāvissēs
is / ea / id inhabitāvisset
nōs inhabitāvissēmus
vōs inhabitāvissētis
eī / eae / ea inhabitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū inhabitā
vōs inhabitāte
Imperātīvus futūrum
tū inhabitātō
is / ea / id inhabitātō
vōs inhabitātōte
eī / eae / ea inhabitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— inhabitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— inhabitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— inhabitātūrum esse
Participium praesēns
— inhabitāns
Participium futūrum
— inhabitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— inhabitandī
Gerundium (datīvus)
— inhabitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— inhabitandum
Gerundium (ablātīvus)
— inhabitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— inhabitātum
Supīnum (ablātīvus)
— inhabitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego inhabitor
tū inhabitāris
is / ea / id inhabitātur
nōs inhabitāmur
vōs inhabitāminī
eī / eae / ea inhabitantur
Indicātīvus imperfectum
ego inhabitābar
tū inhabitābāris
is / ea / id inhabitābātur
nōs inhabitābāmur
vōs inhabitābāminī
eī / eae / ea inhabitābantur
Indicātīvus futūrum
ego inhabitābor
tū inhabitāberis
is / ea / id inhabitābitur
nōs inhabitābimur
vōs inhabitābiminī
eī / eae / ea inhabitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego inhabiter
tū inhabitēris
is / ea / id inhabitētur
nōs inhabitēmur
vōs inhabitēminī
eī / eae / ea inhabitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego inhabitārer
tū inhabitārēris
is / ea / id inhabitārētur
nōs inhabitārēmur
vōs inhabitārēminī
eī / eae / ea inhabitārentur
Imperātīvus praesēns
tū inhabitāre
vōs inhabitāminī
Imperātīvus futūrum
tū inhabitātor
is / ea / id inhabitātor
eī / eae / ea inhabitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— inhabitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— inhabitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— inhabitātum īrī
Participium perfectum
— inhabitātus
Participium futūrum
— inhabitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary