Conjugation of indo
/[ˈɪn.doː]/to put, set or place into or upon; insert, instill, introduce Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | indō |
| tū | indis |
| is / ea / id | indit |
| nōs | indimus |
| vōs | inditis |
| eī / eae / ea | indunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | indēbam |
| tū | indēbās |
| is / ea / id | indēbat |
| nōs | indēbāmus |
| vōs | indēbātis |
| eī / eae / ea | indēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | indam |
| tū | indēs |
| is / ea / id | indet |
| nōs | indēmus |
| vōs | indētis |
| eī / eae / ea | indent |
Indicātīvus perfectum
| ego | indidī |
| tū | indidistī |
| is / ea / id | indidit |
| nōs | indidimus |
| vōs | indidistis |
| eī / eae / ea | indidērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | indideram |
| tū | indiderās |
| is / ea / id | indiderat |
| nōs | indiderāmus |
| vōs | indiderātis |
| eī / eae / ea | indiderant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | indiderō |
| tū | indideris |
| is / ea / id | indiderit |
| nōs | indiderimus |
| vōs | indideritis |
| eī / eae / ea | indiderint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | indam |
| tū | indās |
| is / ea / id | indat |
| nōs | indāmus |
| vōs | indātis |
| eī / eae / ea | indant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | inderem |
| tū | inderēs |
| is / ea / id | inderet |
| nōs | inderēmus |
| vōs | inderētis |
| eī / eae / ea | inderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | indiderim |
| tū | indiderīs |
| is / ea / id | indiderit |
| nōs | indiderīmus |
| vōs | indiderītis |
| eī / eae / ea | indiderint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | indidissem |
| tū | indidissēs |
| is / ea / id | indidisset |
| nōs | indidissēmus |
| vōs | indidissētis |
| eī / eae / ea | indidissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | inde |
| vōs | indite |
Imperātīvus futūrum
| tū | inditō |
| is / ea / id | inditō |
| vōs | inditōte |
| eī / eae / ea | induntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | indere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | indidisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | inditūrum esse |
Participium praesēns
| — | indēns |
Participium futūrum
| — | inditūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | indendī |
Gerundium (datīvus)
| — | indendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | indendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | indendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | inditum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | inditū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | indor |
| tū | inderis |
| is / ea / id | inditur |
| nōs | indimur |
| vōs | indiminī |
| eī / eae / ea | induntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | indēbar |
| tū | indēbāris |
| is / ea / id | indēbātur |
| nōs | indēbāmur |
| vōs | indēbāminī |
| eī / eae / ea | indēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | indar |
| tū | indēris |
| is / ea / id | indētur |
| nōs | indēmur |
| vōs | indēminī |
| eī / eae / ea | indentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | indar |
| tū | indāris |
| is / ea / id | indātur |
| nōs | indāmur |
| vōs | indāminī |
| eī / eae / ea | indantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | inderer |
| tū | inderēris |
| is / ea / id | inderētur |
| nōs | inderēmur |
| vōs | inderēminī |
| eī / eae / ea | inderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | indere |
| vōs | indiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | inditor |
| is / ea / id | inditor |
| eī / eae / ea | induntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | indī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | inditum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | inditum īrī |
Participium perfectum
| — | inditus |
Participium futūrum
| — | indendus |