HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← indulco — definition

Conjugation of indulco

Regular CEFR B1
[ɪnˈdʊɫ.koː]

to sweeten Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego indulcō
tū indulcās
is / ea / id indulcat
nōs indulcāmus
vōs indulcātis
eī / eae / ea indulcant
Indicātīvus imperfectum
ego indulcābam
tū indulcābās
is / ea / id indulcābat
nōs indulcābāmus
vōs indulcābātis
eī / eae / ea indulcābant
Indicātīvus futūrum
ego indulcābō
tū indulcābis
is / ea / id indulcābit
nōs indulcābimus
vōs indulcābitis
eī / eae / ea indulcābunt
Indicātīvus perfectum
ego indulcāvī
tū indulcāvistī
is / ea / id indulcāvit
nōs indulcāvimus
vōs indulcāvistis
eī / eae / ea indulcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego indulcāveram
tū indulcāverās
is / ea / id indulcāverat
nōs indulcāverāmus
vōs indulcāverātis
eī / eae / ea indulcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego indulcāverō
tū indulcāveris
is / ea / id indulcāverit
nōs indulcāverimus
vōs indulcāveritis
eī / eae / ea indulcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego indulcem
tū indulcēs
is / ea / id indulcet
nōs indulcēmus
vōs indulcētis
eī / eae / ea indulcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego indulcārem
tū indulcārēs
is / ea / id indulcāret
nōs indulcārēmus
vōs indulcārētis
eī / eae / ea indulcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego indulcāverim
tū indulcāverīs
is / ea / id indulcāverit
nōs indulcāverīmus
vōs indulcāverītis
eī / eae / ea indulcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego indulcāvissem
tū indulcāvissēs
is / ea / id indulcāvisset
nōs indulcāvissēmus
vōs indulcāvissētis
eī / eae / ea indulcāvissent
Imperātīvus praesēns
tū indulcā
vōs indulcāte
Imperātīvus futūrum
tū indulcātō
is / ea / id indulcātō
vōs indulcātōte
eī / eae / ea indulcantō
Īnfīnītīvus praesēns
— indulcāre
Īnfīnītīvus perfectum
— indulcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— indulcātūrum esse
Participium praesēns
— indulcāns
Participium futūrum
— indulcātūrus
Gerundium (genitīvus)
— indulcandī
Gerundium (datīvus)
— indulcandō
Gerundium (accūsātīvus)
— indulcandum
Gerundium (ablātīvus)
— indulcandō
Supīnum (accūsātīvus)
— indulcātum
Supīnum (ablātīvus)
— indulcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego indulcor
tū indulcāris
is / ea / id indulcātur
nōs indulcāmur
vōs indulcāminī
eī / eae / ea indulcantur
Indicātīvus imperfectum
ego indulcābar
tū indulcābāris
is / ea / id indulcābātur
nōs indulcābāmur
vōs indulcābāminī
eī / eae / ea indulcābantur
Indicātīvus futūrum
ego indulcābor
tū indulcāberis
is / ea / id indulcābitur
nōs indulcābimur
vōs indulcābiminī
eī / eae / ea indulcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego indulcer
tū indulcēris
is / ea / id indulcētur
nōs indulcēmur
vōs indulcēminī
eī / eae / ea indulcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego indulcārer
tū indulcārēris
is / ea / id indulcārētur
nōs indulcārēmur
vōs indulcārēminī
eī / eae / ea indulcārentur
Imperātīvus praesēns
tū indulcāre
vōs indulcāminī
Imperātīvus futūrum
tū indulcātor
is / ea / id indulcātor
eī / eae / ea indulcantor
Īnfīnītīvus praesēns
— indulcārī
Īnfīnītīvus perfectum
— indulcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— indulcātum īrī
Participium perfectum
— indulcātus
Participium futūrum
— indulcandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary