HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← indulco — definición

Conjugation of indulco

Regular CEFR B1
/[ɪnˈdʊɫ.koː]/

to sweeten Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego indulcō
indulcās
is / ea / id indulcat
nōs indulcāmus
vōs indulcātis
eī / eae / ea indulcant
Indicātīvus imperfectum
ego indulcābam
indulcābās
is / ea / id indulcābat
nōs indulcābāmus
vōs indulcābātis
eī / eae / ea indulcābant
Indicātīvus futūrum
ego indulcābō
indulcābis
is / ea / id indulcābit
nōs indulcābimus
vōs indulcābitis
eī / eae / ea indulcābunt
Indicātīvus perfectum
ego indulcāvī
indulcāvistī
is / ea / id indulcāvit
nōs indulcāvimus
vōs indulcāvistis
eī / eae / ea indulcāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego indulcāveram
indulcāverās
is / ea / id indulcāverat
nōs indulcāverāmus
vōs indulcāverātis
eī / eae / ea indulcāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego indulcāverō
indulcāveris
is / ea / id indulcāverit
nōs indulcāverimus
vōs indulcāveritis
eī / eae / ea indulcāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego indulcem
indulcēs
is / ea / id indulcet
nōs indulcēmus
vōs indulcētis
eī / eae / ea indulcent
Coniūnctīvus imperfectum
ego indulcārem
indulcārēs
is / ea / id indulcāret
nōs indulcārēmus
vōs indulcārētis
eī / eae / ea indulcārent
Coniūnctīvus perfectum
ego indulcāverim
indulcāverīs
is / ea / id indulcāverit
nōs indulcāverīmus
vōs indulcāverītis
eī / eae / ea indulcāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego indulcāvissem
indulcāvissēs
is / ea / id indulcāvisset
nōs indulcāvissēmus
vōs indulcāvissētis
eī / eae / ea indulcāvissent
Imperātīvus praesēns
indulcā
vōs indulcāte
Imperātīvus futūrum
indulcātō
is / ea / id indulcātō
vōs indulcātōte
eī / eae / ea indulcantō
Īnfīnītīvus praesēns
indulcāre
Īnfīnītīvus perfectum
indulcāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
indulcātūrum esse
Participium praesēns
indulcāns
Participium futūrum
indulcātūrus
Gerundium (genitīvus)
indulcandī
Gerundium (datīvus)
indulcandō
Gerundium (accūsātīvus)
indulcandum
Gerundium (ablātīvus)
indulcandō
Supīnum (accūsātīvus)
indulcātum
Supīnum (ablātīvus)
indulcātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego indulcor
indulcāris
is / ea / id indulcātur
nōs indulcāmur
vōs indulcāminī
eī / eae / ea indulcantur
Indicātīvus imperfectum
ego indulcābar
indulcābāris
is / ea / id indulcābātur
nōs indulcābāmur
vōs indulcābāminī
eī / eae / ea indulcābantur
Indicātīvus futūrum
ego indulcābor
indulcāberis
is / ea / id indulcābitur
nōs indulcābimur
vōs indulcābiminī
eī / eae / ea indulcābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego indulcer
indulcēris
is / ea / id indulcētur
nōs indulcēmur
vōs indulcēminī
eī / eae / ea indulcentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego indulcārer
indulcārēris
is / ea / id indulcārētur
nōs indulcārēmur
vōs indulcārēminī
eī / eae / ea indulcārentur
Imperātīvus praesēns
indulcāre
vōs indulcāminī
Imperātīvus futūrum
indulcātor
is / ea / id indulcātor
eī / eae / ea indulcantor
Īnfīnītīvus praesēns
indulcārī
Īnfīnītīvus perfectum
indulcātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
indulcātum īrī
Participium perfectum
indulcātus
Participium futūrum
indulcandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary