HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← indupedio — definition

Conjugation of indupedio

Regular CEFR B2
[ɪn.dʊˈpɛ.di.oː]

archaic form of impediō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego indupediō
tū indupedīs
is / ea / id indupedit
nōs indupedīmus
vōs indupedītis
eī / eae / ea indupediunt
Indicātīvus imperfectum
ego indupediēbam
tū indupediēbās
is / ea / id indupediēbat
nōs indupediēbāmus
vōs indupediēbātis
eī / eae / ea indupediēbant
Indicātīvus futūrum
ego indupediam
tū indupediēs
is / ea / id indupediet
nōs indupediēmus
vōs indupediētis
eī / eae / ea indupedient
Indicātīvus perfectum
ego indupedīvī
tū indupedīvistī
is / ea / id indupedīvit
nōs indupedīvimus
vōs indupedīvistis
eī / eae / ea indupedīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego indupedīveram
tū indupedīverās
is / ea / id indupedīverat
nōs indupedīverāmus
vōs indupedīverātis
eī / eae / ea indupedīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego indupedīverō
tū indupedīveris
is / ea / id indupedīverit
nōs indupedīverimus
vōs indupedīveritis
eī / eae / ea indupedīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego indupediam
tū indupediās
is / ea / id indupediat
nōs indupediāmus
vōs indupediātis
eī / eae / ea indupediant
Coniūnctīvus imperfectum
ego indupedīrem
tū indupedīrēs
is / ea / id indupedīret
nōs indupedīrēmus
vōs indupedīrētis
eī / eae / ea indupedīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego indupedīverim
tū indupedīverīs
is / ea / id indupedīverit
nōs indupedīverīmus
vōs indupedīverītis
eī / eae / ea indupedīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego indupedīvissem
tū indupedīvissēs
is / ea / id indupedīvisset
nōs indupedīvissēmus
vōs indupedīvissētis
eī / eae / ea indupedīvissent
Imperātīvus praesēns
tū indupedī
vōs indupedīte
Imperātīvus futūrum
tū indupedītō
is / ea / id indupedītō
vōs indupedītōte
eī / eae / ea indupediuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— indupedīre
Īnfīnītīvus perfectum
— indupedīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— indupedītūrum esse
Participium praesēns
— indupediēns
Participium futūrum
— indupedītūrus
Gerundium (genitīvus)
— indupediendī
Gerundium (datīvus)
— indupediendō
Gerundium (accūsātīvus)
— indupediendum
Gerundium (ablātīvus)
— indupediendō
Supīnum (accūsātīvus)
— indupedītum
Supīnum (ablātīvus)
— indupedītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego indupedior
tū indupedīris
is / ea / id indupedītur
nōs indupedīmur
vōs indupedīminī
eī / eae / ea indupediuntur
Indicātīvus imperfectum
ego indupediēbar
tū indupediēbāris
is / ea / id indupediēbātur
nōs indupediēbāmur
vōs indupediēbāminī
eī / eae / ea indupediēbantur
Indicātīvus futūrum
ego indupediar
tū indupediēris
is / ea / id indupediētur
nōs indupediēmur
vōs indupediēminī
eī / eae / ea indupedientur
Coniūnctīvus praesēns
ego indupediar
tū indupediāris
is / ea / id indupediātur
nōs indupediāmur
vōs indupediāminī
eī / eae / ea indupediantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego indupedīrer
tū indupedīrēris
is / ea / id indupedīrētur
nōs indupedīrēmur
vōs indupedīrēminī
eī / eae / ea indupedīrentur
Imperātīvus praesēns
tū indupedīre
vōs indupedīminī
Imperātīvus futūrum
tū indupedītor
is / ea / id indupedītor
eī / eae / ea indupediuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— indupedīrī
Īnfīnītīvus perfectum
— indupedītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— indupedītum īrī
Participium perfectum
— indupedītus
Participium futūrum
— indupediendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary