Conjugation of induo
/[ˈɪn.du.oː]/to entangle oneself in, to fall in or upon; to cover, adorn with Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | induō |
| tū | induis |
| is / ea / id | induit |
| nōs | induimus |
| vōs | induitis |
| eī / eae / ea | induunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | induēbam |
| tū | induēbās |
| is / ea / id | induēbat |
| nōs | induēbāmus |
| vōs | induēbātis |
| eī / eae / ea | induēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | induam |
| tū | induēs |
| is / ea / id | induet |
| nōs | induēmus |
| vōs | induētis |
| eī / eae / ea | induent |
Indicātīvus perfectum
| ego | induī |
| tū | induistī |
| is / ea / id | induit |
| nōs | induimus |
| vōs | induistis |
| eī / eae / ea | induērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | indueram |
| tū | induerās |
| is / ea / id | induerat |
| nōs | induerāmus |
| vōs | induerātis |
| eī / eae / ea | induerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | induerō |
| tū | indueris |
| is / ea / id | induerit |
| nōs | induerimus |
| vōs | indueritis |
| eī / eae / ea | induerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | induam |
| tū | induās |
| is / ea / id | induat |
| nōs | induāmus |
| vōs | induātis |
| eī / eae / ea | induant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | induerem |
| tū | induerēs |
| is / ea / id | indueret |
| nōs | induerēmus |
| vōs | induerētis |
| eī / eae / ea | induerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | induerim |
| tū | induerīs |
| is / ea / id | induerit |
| nōs | induerīmus |
| vōs | induerītis |
| eī / eae / ea | induerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | induissem |
| tū | induissēs |
| is / ea / id | induisset |
| nōs | induissēmus |
| vōs | induissētis |
| eī / eae / ea | induissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | indue |
| vōs | induite |
Imperātīvus futūrum
| tū | induitō |
| is / ea / id | induitō |
| vōs | induitōte |
| eī / eae / ea | induuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | induere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | induisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | indūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | induēns |
Participium futūrum
| — | indūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | induendī |
Gerundium (datīvus)
| — | induendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | induendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | induendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | indūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | indūtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | induor |
| tū | indueris |
| is / ea / id | induitur |
| nōs | induimur |
| vōs | induiminī |
| eī / eae / ea | induuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | induēbar |
| tū | induēbāris |
| is / ea / id | induēbātur |
| nōs | induēbāmur |
| vōs | induēbāminī |
| eī / eae / ea | induēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | induar |
| tū | induēris |
| is / ea / id | induētur |
| nōs | induēmur |
| vōs | induēminī |
| eī / eae / ea | induentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | induar |
| tū | induāris |
| is / ea / id | induātur |
| nōs | induāmur |
| vōs | induāminī |
| eī / eae / ea | induantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | induerer |
| tū | induerēris |
| is / ea / id | induerētur |
| nōs | induerēmur |
| vōs | induerēminī |
| eī / eae / ea | induerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | induere |
| vōs | induiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | induitor |
| is / ea / id | induitor |
| eī / eae / ea | induuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | induī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | indūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | indūtum īrī |
Participium perfectum
| — | indūtus |
Participium futūrum
| — | induendus |