Conjugation of indolesco
/[ɪn.dɔˈɫeːs.koː]/to grieve at, to be troubled by Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | indolēscō |
| tū | indolēscis |
| is / ea / id | indolēscit |
| nōs | indolēscimus |
| vōs | indolēscitis |
| eī / eae / ea | indolēscunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | indolēscēbam |
| tū | indolēscēbās |
| is / ea / id | indolēscēbat |
| nōs | indolēscēbāmus |
| vōs | indolēscēbātis |
| eī / eae / ea | indolēscēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | indolēscam |
| tū | indolēscēs |
| is / ea / id | indolēscet |
| nōs | indolēscēmus |
| vōs | indolēscētis |
| eī / eae / ea | indolēscent |
Indicātīvus perfectum
| ego | indoluī |
| tū | indoluistī |
| is / ea / id | indoluit |
| nōs | indoluimus |
| vōs | indoluistis |
| eī / eae / ea | indoluērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | indolueram |
| tū | indoluerās |
| is / ea / id | indoluerat |
| nōs | indoluerāmus |
| vōs | indoluerātis |
| eī / eae / ea | indoluerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | indoluerō |
| tū | indolueris |
| is / ea / id | indoluerit |
| nōs | indoluerimus |
| vōs | indolueritis |
| eī / eae / ea | indoluerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | indolēscam |
| tū | indolēscās |
| is / ea / id | indolēscat |
| nōs | indolēscāmus |
| vōs | indolēscātis |
| eī / eae / ea | indolēscant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | indolēscerem |
| tū | indolēscerēs |
| is / ea / id | indolēsceret |
| nōs | indolēscerēmus |
| vōs | indolēscerētis |
| eī / eae / ea | indolēscerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | indoluerim |
| tū | indoluerīs |
| is / ea / id | indoluerit |
| nōs | indoluerīmus |
| vōs | indoluerītis |
| eī / eae / ea | indoluerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | indoluissem |
| tū | indoluissēs |
| is / ea / id | indoluisset |
| nōs | indoluissēmus |
| vōs | indoluissētis |
| eī / eae / ea | indoluissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | indolēsce |
| vōs | indolēscite |
Imperātīvus futūrum
| tū | indolēscitō |
| is / ea / id | indolēscitō |
| vōs | indolēscitōte |
| eī / eae / ea | indolēscuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | indolēscere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | indoluisse |
Participium praesēns
| — | indolēscēns |
Gerundium (genitīvus)
| — | indolēscendī |
Gerundium (datīvus)
| — | indolēscendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | indolēscendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | indolēscendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | indolēscor |
| tū | indolēsceris |
| is / ea / id | indolēscitur |
| nōs | indolēscimur |
| vōs | indolēsciminī |
| eī / eae / ea | indolēscuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | indolēscēbar |
| tū | indolēscēbāris |
| is / ea / id | indolēscēbātur |
| nōs | indolēscēbāmur |
| vōs | indolēscēbāminī |
| eī / eae / ea | indolēscēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | indolēscar |
| tū | indolēscēris |
| is / ea / id | indolēscētur |
| nōs | indolēscēmur |
| vōs | indolēscēminī |
| eī / eae / ea | indolēscentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | indolēscar |
| tū | indolēscāris |
| is / ea / id | indolēscātur |
| nōs | indolēscāmur |
| vōs | indolēscāminī |
| eī / eae / ea | indolēscantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | indolēscerer |
| tū | indolēscerēris |
| is / ea / id | indolēscerētur |
| nōs | indolēscerēmur |
| vōs | indolēscerēminī |
| eī / eae / ea | indolēscerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | indolēscere |
| vōs | indolēsciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | indolēscitor |
| is / ea / id | indolēscitor |
| eī / eae / ea | indolēscuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | indolēscī |
Participium futūrum
| — | indolēscendus |