HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dispesco — definición

Conjugation of dispesco

Regular CEFR B2
/[dɪsˈpɛs.koː]/

to separate, divide Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dispescō
dispescis
is / ea / id dispescit
nōs dispescimus
vōs dispescitis
eī / eae / ea dispescunt
Indicātīvus imperfectum
ego dispescēbam
dispescēbās
is / ea / id dispescēbat
nōs dispescēbāmus
vōs dispescēbātis
eī / eae / ea dispescēbant
Indicātīvus futūrum
ego dispescam
dispescēs
is / ea / id dispescet
nōs dispescēmus
vōs dispescētis
eī / eae / ea dispescent
Indicātīvus perfectum
ego dispescuī
dispescuistī
is / ea / id dispescuit
nōs dispescuimus
vōs dispescuistis
eī / eae / ea dispescuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dispescueram
dispescuerās
is / ea / id dispescuerat
nōs dispescuerāmus
vōs dispescuerātis
eī / eae / ea dispescuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dispescuerō
dispescueris
is / ea / id dispescuerit
nōs dispescuerimus
vōs dispescueritis
eī / eae / ea dispescuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dispescam
dispescās
is / ea / id dispescat
nōs dispescāmus
vōs dispescātis
eī / eae / ea dispescant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispescerem
dispescerēs
is / ea / id dispesceret
nōs dispescerēmus
vōs dispescerētis
eī / eae / ea dispescerent
Coniūnctīvus perfectum
ego dispescuerim
dispescuerīs
is / ea / id dispescuerit
nōs dispescuerīmus
vōs dispescuerītis
eī / eae / ea dispescuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dispescuissem
dispescuissēs
is / ea / id dispescuisset
nōs dispescuissēmus
vōs dispescuissētis
eī / eae / ea dispescuissent
Imperātīvus praesēns
dispesce
vōs dispescite
Imperātīvus futūrum
dispescitō
is / ea / id dispescitō
vōs dispescitōte
eī / eae / ea dispescuntō
Īnfīnītīvus praesēns
dispescere
Īnfīnītīvus perfectum
dispescuisse
Īnfīnītīvus futūrum
dispestūrum esse
Participium praesēns
dispescēns
Participium futūrum
dispestūrus
Gerundium (genitīvus)
dispescendī
Gerundium (datīvus)
dispescendō
Gerundium (accūsātīvus)
dispescendum
Gerundium (ablātīvus)
dispescendō
Supīnum (accūsātīvus)
dispestum
Supīnum (ablātīvus)
dispestū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dispescor
dispesceris
is / ea / id dispescitur
nōs dispescimur
vōs dispesciminī
eī / eae / ea dispescuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dispescēbar
dispescēbāris
is / ea / id dispescēbātur
nōs dispescēbāmur
vōs dispescēbāminī
eī / eae / ea dispescēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dispescar
dispescēris
is / ea / id dispescētur
nōs dispescēmur
vōs dispescēminī
eī / eae / ea dispescentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dispescar
dispescāris
is / ea / id dispescātur
nōs dispescāmur
vōs dispescāminī
eī / eae / ea dispescantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispescerer
dispescerēris
is / ea / id dispescerētur
nōs dispescerēmur
vōs dispescerēminī
eī / eae / ea dispescerentur
Imperātīvus praesēns
dispescere
vōs dispesciminī
Imperātīvus futūrum
dispescitor
is / ea / id dispescitor
eī / eae / ea dispescuntor
Īnfīnītīvus praesēns
dispescī
Īnfīnītīvus perfectum
dispestum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dispestum īrī
Participium perfectum
dispestus
Participium futūrum
dispescendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary