Conjugation of dispudet
/[ˈdɪs.pʊ.dɛt]/to greatly shame, to be deeply shameful Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | dispudet |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | dispudēbat |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | dispudēbit |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | dispuduit |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | dispuduerat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | dispuduerit |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | dispudeat |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | dispudēret |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | dispuduerit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | dispuduisset |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | dispudētō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dispudēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dispuduisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dispuditūrum esse |
Participium praesēns
| — | dispudēns |
Participium futūrum
| — | dispuditūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | dispudendī |
Gerundium (datīvus)
| — | dispudendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | dispudendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | dispudendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | dispuditum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | dispuditū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| is / ea / id | dispudētur |
Indicātīvus imperfectum
| is / ea / id | dispudēbātur |
Indicātīvus futūrum
| is / ea / id | dispudēbitur |
Coniūnctīvus praesēns
| is / ea / id | dispudeātur |
Coniūnctīvus imperfectum
| is / ea / id | dispudērētur |
Imperātīvus futūrum
| is / ea / id | dispudētor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | dispudērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | dispuditum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | dispuditum īrī |
Participium perfectum
| — | dispuditum |
Participium futūrum
| — | dispudendum |
Indicātīvus perfectum
| is / ea / id | dispuditum est |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | dispuditum erat |
Indicātīvus futūrum exāctum
| is / ea / id | dispuditum erit |
Coniūnctīvus perfectum
| is / ea / id | dispuditum sit |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| is / ea / id | dispuditum esset |