HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disputo — definition

Conjugation of disputo

Regular CEFR B1
[ˈdɪs.pʊ.toː]

to discuss, debate or argue Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disputō
tū disputās
is / ea / id disputat
nōs disputāmus
vōs disputātis
eī / eae / ea disputant
Indicātīvus imperfectum
ego disputābam
tū disputābās
is / ea / id disputābat
nōs disputābāmus
vōs disputābātis
eī / eae / ea disputābant
Indicātīvus futūrum
ego disputābō
tū disputābis
is / ea / id disputābit
nōs disputābimus
vōs disputābitis
eī / eae / ea disputābunt
Indicātīvus perfectum
ego disputāvī
tū disputāvistī
is / ea / id disputāvit
nōs disputāvimus
vōs disputāvistis
eī / eae / ea disputāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disputāveram
tū disputāverās
is / ea / id disputāverat
nōs disputāverāmus
vōs disputāverātis
eī / eae / ea disputāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disputāverō
tū disputāveris
is / ea / id disputāverit
nōs disputāverimus
vōs disputāveritis
eī / eae / ea disputāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego disputem
tū disputēs
is / ea / id disputet
nōs disputēmus
vōs disputētis
eī / eae / ea disputent
Coniūnctīvus imperfectum
ego disputārem
tū disputārēs
is / ea / id disputāret
nōs disputārēmus
vōs disputārētis
eī / eae / ea disputārent
Coniūnctīvus perfectum
ego disputāverim
tū disputāverīs
is / ea / id disputāverit
nōs disputāverīmus
vōs disputāverītis
eī / eae / ea disputāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disputāvissem
tū disputāvissēs
is / ea / id disputāvisset
nōs disputāvissēmus
vōs disputāvissētis
eī / eae / ea disputāvissent
Imperātīvus praesēns
tū disputā
vōs disputāte
Imperātīvus futūrum
tū disputātō
is / ea / id disputātō
vōs disputātōte
eī / eae / ea disputantō
Īnfīnītīvus praesēns
— disputāre
Īnfīnītīvus perfectum
— disputāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— disputātūrum esse
Participium praesēns
— disputāns
Participium futūrum
— disputātūrus
Gerundium (genitīvus)
— disputandī
Gerundium (datīvus)
— disputandō
Gerundium (accūsātīvus)
— disputandum
Gerundium (ablātīvus)
— disputandō
Supīnum (accūsātīvus)
— disputātum
Supīnum (ablātīvus)
— disputātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disputor
tū disputāris
is / ea / id disputātur
nōs disputāmur
vōs disputāminī
eī / eae / ea disputantur
Indicātīvus imperfectum
ego disputābar
tū disputābāris
is / ea / id disputābātur
nōs disputābāmur
vōs disputābāminī
eī / eae / ea disputābantur
Indicātīvus futūrum
ego disputābor
tū disputāberis
is / ea / id disputābitur
nōs disputābimur
vōs disputābiminī
eī / eae / ea disputābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego disputer
tū disputēris
is / ea / id disputētur
nōs disputēmur
vōs disputēminī
eī / eae / ea disputentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disputārer
tū disputārēris
is / ea / id disputārētur
nōs disputārēmur
vōs disputārēminī
eī / eae / ea disputārentur
Imperātīvus praesēns
tū disputāre
vōs disputāminī
Imperātīvus futūrum
tū disputātor
is / ea / id disputātor
eī / eae / ea disputantor
Īnfīnītīvus praesēns
— disputārī
Īnfīnītīvus perfectum
— disputātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— disputātum īrī
Participium perfectum
— disputātus
Participium futūrum
— disputandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary