HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dispungo — definición

Conjugation of dispungo

Regular CEFR B2
/[dɪsˈpʊŋ.ɡoː]/

to check off the credits and debits of an account Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dispungō
dispungis
is / ea / id dispungit
nōs dispungimus
vōs dispungitis
eī / eae / ea dispungunt
Indicātīvus imperfectum
ego dispungēbam
dispungēbās
is / ea / id dispungēbat
nōs dispungēbāmus
vōs dispungēbātis
eī / eae / ea dispungēbant
Indicātīvus futūrum
ego dispungam
dispungēs
is / ea / id dispunget
nōs dispungēmus
vōs dispungētis
eī / eae / ea dispungent
Indicātīvus perfectum
ego dispūnxī
dispūnxistī
is / ea / id dispūnxit
nōs dispūnximus
vōs dispūnxistis
eī / eae / ea dispūnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dispūnxeram
dispūnxerās
is / ea / id dispūnxerat
nōs dispūnxerāmus
vōs dispūnxerātis
eī / eae / ea dispūnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dispūnxerō
dispūnxeris
is / ea / id dispūnxerit
nōs dispūnxerimus
vōs dispūnxeritis
eī / eae / ea dispūnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dispungam
dispungās
is / ea / id dispungat
nōs dispungāmus
vōs dispungātis
eī / eae / ea dispungant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispungerem
dispungerēs
is / ea / id dispungeret
nōs dispungerēmus
vōs dispungerētis
eī / eae / ea dispungerent
Coniūnctīvus perfectum
ego dispūnxerim
dispūnxerīs
is / ea / id dispūnxerit
nōs dispūnxerīmus
vōs dispūnxerītis
eī / eae / ea dispūnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dispūnxissem
dispūnxissēs
is / ea / id dispūnxisset
nōs dispūnxissēmus
vōs dispūnxissētis
eī / eae / ea dispūnxissent
Imperātīvus praesēns
dispunge
vōs dispungite
Imperātīvus futūrum
dispungitō
is / ea / id dispungitō
vōs dispungitōte
eī / eae / ea dispunguntō
Īnfīnītīvus praesēns
dispungere
Īnfīnītīvus perfectum
dispūnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
dispūnctūrum esse
Participium praesēns
dispungēns
Participium futūrum
dispūnctūrus
Gerundium (genitīvus)
dispungendī
Gerundium (datīvus)
dispungendō
Gerundium (accūsātīvus)
dispungendum
Gerundium (ablātīvus)
dispungendō
Supīnum (accūsātīvus)
dispūnctum
Supīnum (ablātīvus)
dispūnctū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dispungor
dispungeris
is / ea / id dispungitur
nōs dispungimur
vōs dispungiminī
eī / eae / ea dispunguntur
Indicātīvus imperfectum
ego dispungēbar
dispungēbāris
is / ea / id dispungēbātur
nōs dispungēbāmur
vōs dispungēbāminī
eī / eae / ea dispungēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dispungar
dispungēris
is / ea / id dispungētur
nōs dispungēmur
vōs dispungēminī
eī / eae / ea dispungentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dispungar
dispungāris
is / ea / id dispungātur
nōs dispungāmur
vōs dispungāminī
eī / eae / ea dispungantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispungerer
dispungerēris
is / ea / id dispungerētur
nōs dispungerēmur
vōs dispungerēminī
eī / eae / ea dispungerentur
Imperātīvus praesēns
dispungere
vōs dispungiminī
Imperātīvus futūrum
dispungitor
is / ea / id dispungitor
eī / eae / ea dispunguntor
Īnfīnītīvus praesēns
dispungī
Īnfīnītīvus perfectum
dispūnctum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dispūnctum īrī
Participium perfectum
dispūnctus
Participium futūrum
dispungendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary