HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dispono — definition

Conjugation of dispono

Regular CEFR B1
[dɪsˈpoː.noː]

to dispose, distribute or arrange Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dispōnō
tū dispōnis
is / ea / id dispōnit
nōs dispōnimus
vōs dispōnitis
eī / eae / ea dispōnunt
Indicātīvus imperfectum
ego dispōnēbam
tū dispōnēbās
is / ea / id dispōnēbat
nōs dispōnēbāmus
vōs dispōnēbātis
eī / eae / ea dispōnēbant
Indicātīvus futūrum
ego dispōnam
tū dispōnēs
is / ea / id dispōnet
nōs dispōnēmus
vōs dispōnētis
eī / eae / ea dispōnent
Indicātīvus perfectum
ego disposuī
tū disposuistī
is / ea / id disposuit
nōs disposuimus
vōs disposuistis
eī / eae / ea disposuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disposueram
tū disposuerās
is / ea / id disposuerat
nōs disposuerāmus
vōs disposuerātis
eī / eae / ea disposuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disposuerō
tū disposueris
is / ea / id disposuerit
nōs disposuerimus
vōs disposueritis
eī / eae / ea disposuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego dispōnam
tū dispōnās
is / ea / id dispōnat
nōs dispōnāmus
vōs dispōnātis
eī / eae / ea dispōnant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispōnerem
tū dispōnerēs
is / ea / id dispōneret
nōs dispōnerēmus
vōs dispōnerētis
eī / eae / ea dispōnerent
Coniūnctīvus perfectum
ego disposuerim
tū disposuerīs
is / ea / id disposuerit
nōs disposuerīmus
vōs disposuerītis
eī / eae / ea disposuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disposuissem
tū disposuissēs
is / ea / id disposuisset
nōs disposuissēmus
vōs disposuissētis
eī / eae / ea disposuissent
Imperātīvus praesēns
tū dispōne
vōs dispōnite
Imperātīvus futūrum
tū dispōnitō
is / ea / id dispōnitō
vōs dispōnitōte
eī / eae / ea dispōnuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— dispōnere
Īnfīnītīvus perfectum
— disposuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— dispositūrum esse
Participium praesēns
— dispōnēns
Participium futūrum
— dispositūrus
Gerundium (genitīvus)
— dispōnendī
Gerundium (datīvus)
— dispōnendō
Gerundium (accūsātīvus)
— dispōnendum
Gerundium (ablātīvus)
— dispōnendō
Supīnum (accūsātīvus)
— dispositum
Supīnum (ablātīvus)
— dispositū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dispōnor
tū dispōneris
is / ea / id dispōnitur
nōs dispōnimur
vōs dispōniminī
eī / eae / ea dispōnuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dispōnēbar
tū dispōnēbāris
is / ea / id dispōnēbātur
nōs dispōnēbāmur
vōs dispōnēbāminī
eī / eae / ea dispōnēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dispōnar
tū dispōnēris
is / ea / id dispōnētur
nōs dispōnēmur
vōs dispōnēminī
eī / eae / ea dispōnentur
Coniūnctīvus praesēns
ego dispōnar
tū dispōnāris
is / ea / id dispōnātur
nōs dispōnāmur
vōs dispōnāminī
eī / eae / ea dispōnantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispōnerer
tū dispōnerēris
is / ea / id dispōnerētur
nōs dispōnerēmur
vōs dispōnerēminī
eī / eae / ea dispōnerentur
Imperātīvus praesēns
tū dispōnere
vōs dispōniminī
Imperātīvus futūrum
tū dispōnitor
is / ea / id dispōnitor
eī / eae / ea dispōnuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— dispōnī
Īnfīnītīvus perfectum
— dispositum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— dispositum īrī
Participium perfectum
— dispositus
Participium futūrum
— dispōnendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary