HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← dispertio — definición

Conjugation of dispertio

Regular CEFR B2
/[dɪsˈpɛr.ti.oː]/

to divide (up) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego dispertiō
dispertīs
is / ea / id dispertit
nōs dispertīmus
vōs dispertītis
eī / eae / ea dispertiunt
Indicātīvus imperfectum
ego dispertiēbam
dispertiēbās
is / ea / id dispertiēbat
nōs dispertiēbāmus
vōs dispertiēbātis
eī / eae / ea dispertiēbant
Indicātīvus futūrum
ego dispertiam
dispertiēs
is / ea / id dispertiet
nōs dispertiēmus
vōs dispertiētis
eī / eae / ea dispertient
Indicātīvus perfectum
ego dispertīvī
dispertīvistī
is / ea / id dispertīvit
nōs dispertīvimus
vōs dispertīvistis
eī / eae / ea dispertīvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego dispertīveram
dispertīverās
is / ea / id dispertīverat
nōs dispertīverāmus
vōs dispertīverātis
eī / eae / ea dispertīverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego dispertīverō
dispertīveris
is / ea / id dispertīverit
nōs dispertīverimus
vōs dispertīveritis
eī / eae / ea dispertīverint
Coniūnctīvus praesēns
ego dispertiam
dispertiās
is / ea / id dispertiat
nōs dispertiāmus
vōs dispertiātis
eī / eae / ea dispertiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispertīrem
dispertīrēs
is / ea / id dispertīret
nōs dispertīrēmus
vōs dispertīrētis
eī / eae / ea dispertīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego dispertīverim
dispertīverīs
is / ea / id dispertīverit
nōs dispertīverīmus
vōs dispertīverītis
eī / eae / ea dispertīverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego dispertīvissem
dispertīvissēs
is / ea / id dispertīvisset
nōs dispertīvissēmus
vōs dispertīvissētis
eī / eae / ea dispertīvissent
Imperātīvus praesēns
dispertī
vōs dispertīte
Imperātīvus futūrum
dispertītō
is / ea / id dispertītō
vōs dispertītōte
eī / eae / ea dispertiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
dispertīre
Īnfīnītīvus perfectum
dispertīvisse
Īnfīnītīvus futūrum
dispertītūrum esse
Participium praesēns
dispertiēns
Participium futūrum
dispertītūrus
Gerundium (genitīvus)
dispertiendī
Gerundium (datīvus)
dispertiendō
Gerundium (accūsātīvus)
dispertiendum
Gerundium (ablātīvus)
dispertiendō
Supīnum (accūsātīvus)
dispertītum
Supīnum (ablātīvus)
dispertītū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego dispertior
dispertīris
is / ea / id dispertītur
nōs dispertīmur
vōs dispertīminī
eī / eae / ea dispertiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego dispertiēbar
dispertiēbāris
is / ea / id dispertiēbātur
nōs dispertiēbāmur
vōs dispertiēbāminī
eī / eae / ea dispertiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego dispertiar
dispertiēris
is / ea / id dispertiētur
nōs dispertiēmur
vōs dispertiēminī
eī / eae / ea dispertientur
Coniūnctīvus praesēns
ego dispertiar
dispertiāris
is / ea / id dispertiātur
nōs dispertiāmur
vōs dispertiāminī
eī / eae / ea dispertiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego dispertīrer
dispertīrēris
is / ea / id dispertīrētur
nōs dispertīrēmur
vōs dispertīrēminī
eī / eae / ea dispertīrentur
Imperātīvus praesēns
dispertīre
vōs dispertīminī
Imperātīvus futūrum
dispertītor
is / ea / id dispertītor
eī / eae / ea dispertiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
dispertīrī
Īnfīnītīvus perfectum
dispertītum esse
Īnfīnītīvus futūrum
dispertītum īrī
Participium perfectum
dispertītus
Participium futūrum
dispertiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary