HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disdo — definición

Conjugation of disdo

Regular CEFR B1
/[ˈdɪs.doː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disdō
disdis
is / ea / id disdit
nōs disdimus
vōs disditis
eī / eae / ea disdunt
Indicātīvus imperfectum
ego disdēbam
disdēbās
is / ea / id disdēbat
nōs disdēbāmus
vōs disdēbātis
eī / eae / ea disdēbant
Indicātīvus futūrum
ego disdam
disdēs
is / ea / id disdet
nōs disdēmus
vōs disdētis
eī / eae / ea disdent
Indicātīvus perfectum
ego disdidī
disdidistī
is / ea / id disdidit
nōs disdidimus
vōs disdidistis
eī / eae / ea disdidērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disdideram
disdiderās
is / ea / id disdiderat
nōs disdiderāmus
vōs disdiderātis
eī / eae / ea disdiderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disdiderō
disdideris
is / ea / id disdiderit
nōs disdiderimus
vōs disdideritis
eī / eae / ea disdiderint
Coniūnctīvus praesēns
ego disdam
disdās
is / ea / id disdat
nōs disdāmus
vōs disdātis
eī / eae / ea disdant
Coniūnctīvus imperfectum
ego disderem
disderēs
is / ea / id disderet
nōs disderēmus
vōs disderētis
eī / eae / ea disderent
Coniūnctīvus perfectum
ego disdiderim
disdiderīs
is / ea / id disdiderit
nōs disdiderīmus
vōs disdiderītis
eī / eae / ea disdiderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disdidissem
disdidissēs
is / ea / id disdidisset
nōs disdidissēmus
vōs disdidissētis
eī / eae / ea disdidissent
Imperātīvus praesēns
disde
vōs disdite
Imperātīvus futūrum
disditō
is / ea / id disditō
vōs disditōte
eī / eae / ea disduntō
Īnfīnītīvus praesēns
disdere
Īnfīnītīvus perfectum
disdidisse
Īnfīnītīvus futūrum
disditūrum esse
Participium praesēns
disdēns
Participium futūrum
disditūrus
Gerundium (genitīvus)
disdendī
Gerundium (datīvus)
disdendō
Gerundium (accūsātīvus)
disdendum
Gerundium (ablātīvus)
disdendō
Supīnum (accūsātīvus)
disditum
Supīnum (ablātīvus)
disditū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disdor
disderis
is / ea / id disditur
nōs disdimur
vōs disdiminī
eī / eae / ea disduntur
Indicātīvus imperfectum
ego disdēbar
disdēbāris
is / ea / id disdēbātur
nōs disdēbāmur
vōs disdēbāminī
eī / eae / ea disdēbantur
Indicātīvus futūrum
ego disdar
disdēris
is / ea / id disdētur
nōs disdēmur
vōs disdēminī
eī / eae / ea disdentur
Coniūnctīvus praesēns
ego disdar
disdāris
is / ea / id disdātur
nōs disdāmur
vōs disdāminī
eī / eae / ea disdantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disderer
disderēris
is / ea / id disderētur
nōs disderēmur
vōs disderēminī
eī / eae / ea disderentur
Imperātīvus praesēns
disdere
vōs disdiminī
Imperātīvus futūrum
disditor
is / ea / id disditor
eī / eae / ea disduntor
Īnfīnītīvus praesēns
disdī
Īnfīnītīvus perfectum
disditum esse
Īnfīnītīvus futūrum
disditum īrī
Participium perfectum
disditus
Participium futūrum
disdendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary