Conjugation of disicio
/[dɪsˈjɪ.ki.oː]/to throw or drive asunder; scatter, disperse, break up, divide; dishevel; spread Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | disiciō |
| tū | disicis |
| is / ea / id | disicit |
| nōs | disicimus |
| vōs | disicitis |
| eī / eae / ea | disiciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | disiciēbam |
| tū | disiciēbās |
| is / ea / id | disiciēbat |
| nōs | disiciēbāmus |
| vōs | disiciēbātis |
| eī / eae / ea | disiciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | disiciam |
| tū | disiciēs |
| is / ea / id | disiciet |
| nōs | disiciēmus |
| vōs | disiciētis |
| eī / eae / ea | disicient |
Indicātīvus perfectum
| ego | disiēcī |
| tū | disiēcistī |
| is / ea / id | disiēcit |
| nōs | disiēcimus |
| vōs | disiēcistis |
| eī / eae / ea | disiēcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | disiēceram |
| tū | disiēcerās |
| is / ea / id | disiēcerat |
| nōs | disiēcerāmus |
| vōs | disiēcerātis |
| eī / eae / ea | disiēcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | disiēcerō |
| tū | disiēceris |
| is / ea / id | disiēcerit |
| nōs | disiēcerimus |
| vōs | disiēceritis |
| eī / eae / ea | disiēcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | disiciam |
| tū | disiciās |
| is / ea / id | disiciat |
| nōs | disiciāmus |
| vōs | disiciātis |
| eī / eae / ea | disiciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | disicerem |
| tū | disicerēs |
| is / ea / id | disiceret |
| nōs | disicerēmus |
| vōs | disicerētis |
| eī / eae / ea | disicerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | disiēcerim |
| tū | disiēcerīs |
| is / ea / id | disiēcerit |
| nōs | disiēcerīmus |
| vōs | disiēcerītis |
| eī / eae / ea | disiēcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | disiēcissem |
| tū | disiēcissēs |
| is / ea / id | disiēcisset |
| nōs | disiēcissēmus |
| vōs | disiēcissētis |
| eī / eae / ea | disiēcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | disice |
| vōs | disicite |
Imperātīvus futūrum
| tū | disicitō |
| is / ea / id | disicitō |
| vōs | disicitōte |
| eī / eae / ea | disiciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | disicere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | disiēcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | disiectūrum esse |
Participium praesēns
| — | disiciēns |
Participium futūrum
| — | disiectūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | disiciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | disiciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | disiciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | disiciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | disiectum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | disiectū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | disicior |
| tū | disiceris |
| is / ea / id | disicitur |
| nōs | disicimur |
| vōs | disiciminī |
| eī / eae / ea | disiciuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | disiciēbar |
| tū | disiciēbāris |
| is / ea / id | disiciēbātur |
| nōs | disiciēbāmur |
| vōs | disiciēbāminī |
| eī / eae / ea | disiciēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | disiciar |
| tū | disiciēris |
| is / ea / id | disiciētur |
| nōs | disiciēmur |
| vōs | disiciēminī |
| eī / eae / ea | disicientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | disiciar |
| tū | disiciāris |
| is / ea / id | disiciātur |
| nōs | disiciāmur |
| vōs | disiciāminī |
| eī / eae / ea | disiciantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | disicerer |
| tū | disicerēris |
| is / ea / id | disicerētur |
| nōs | disicerēmur |
| vōs | disicerēminī |
| eī / eae / ea | disicerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | disicere |
| vōs | disiciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | disicitor |
| is / ea / id | disicitor |
| eī / eae / ea | disiciuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | disicī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | disiectum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | disiectum īrī |
Participium perfectum
| — | disiectus |
Participium futūrum
| — | disiciendus |