HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disgrego — definición

Conjugation of disgrego

Regular CEFR B2
/[ˈdɪs.ɡrɛ.ɡoː]/

to separate, divide Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disgregō
disgregās
is / ea / id disgregat
nōs disgregāmus
vōs disgregātis
eī / eae / ea disgregant
Indicātīvus imperfectum
ego disgregābam
disgregābās
is / ea / id disgregābat
nōs disgregābāmus
vōs disgregābātis
eī / eae / ea disgregābant
Indicātīvus futūrum
ego disgregābō
disgregābis
is / ea / id disgregābit
nōs disgregābimus
vōs disgregābitis
eī / eae / ea disgregābunt
Indicātīvus perfectum
ego disgregāvī
disgregāvistī
is / ea / id disgregāvit
nōs disgregāvimus
vōs disgregāvistis
eī / eae / ea disgregāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disgregāveram
disgregāverās
is / ea / id disgregāverat
nōs disgregāverāmus
vōs disgregāverātis
eī / eae / ea disgregāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disgregāverō
disgregāveris
is / ea / id disgregāverit
nōs disgregāverimus
vōs disgregāveritis
eī / eae / ea disgregāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego disgregem
disgregēs
is / ea / id disgreget
nōs disgregēmus
vōs disgregētis
eī / eae / ea disgregent
Coniūnctīvus imperfectum
ego disgregārem
disgregārēs
is / ea / id disgregāret
nōs disgregārēmus
vōs disgregārētis
eī / eae / ea disgregārent
Coniūnctīvus perfectum
ego disgregāverim
disgregāverīs
is / ea / id disgregāverit
nōs disgregāverīmus
vōs disgregāverītis
eī / eae / ea disgregāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disgregāvissem
disgregāvissēs
is / ea / id disgregāvisset
nōs disgregāvissēmus
vōs disgregāvissētis
eī / eae / ea disgregāvissent
Imperātīvus praesēns
disgregā
vōs disgregāte
Imperātīvus futūrum
disgregātō
is / ea / id disgregātō
vōs disgregātōte
eī / eae / ea disgregantō
Īnfīnītīvus praesēns
disgregāre
Īnfīnītīvus perfectum
disgregāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
disgregātūrum esse
Participium praesēns
disgregāns
Participium futūrum
disgregātūrus
Gerundium (genitīvus)
disgregandī
Gerundium (datīvus)
disgregandō
Gerundium (accūsātīvus)
disgregandum
Gerundium (ablātīvus)
disgregandō
Supīnum (accūsātīvus)
disgregātum
Supīnum (ablātīvus)
disgregātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disgregor
disgregāris
is / ea / id disgregātur
nōs disgregāmur
vōs disgregāminī
eī / eae / ea disgregantur
Indicātīvus imperfectum
ego disgregābar
disgregābāris
is / ea / id disgregābātur
nōs disgregābāmur
vōs disgregābāminī
eī / eae / ea disgregābantur
Indicātīvus futūrum
ego disgregābor
disgregāberis
is / ea / id disgregābitur
nōs disgregābimur
vōs disgregābiminī
eī / eae / ea disgregābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego disgreger
disgregēris
is / ea / id disgregētur
nōs disgregēmur
vōs disgregēminī
eī / eae / ea disgregentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disgregārer
disgregārēris
is / ea / id disgregārētur
nōs disgregārēmur
vōs disgregārēminī
eī / eae / ea disgregārentur
Imperātīvus praesēns
disgregāre
vōs disgregāminī
Imperātīvus futūrum
disgregātor
is / ea / id disgregātor
eī / eae / ea disgregantor
Īnfīnītīvus praesēns
disgregārī
Īnfīnītīvus perfectum
disgregātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
disgregātum īrī
Participium perfectum
disgregātus
Participium futūrum
disgregandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary