HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disfacio — definición

Conjugation of disfacio

Regular CEFR B2
/[dɪfˈfa.ki.oː]/

to tear down (a building) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disfaciō
disfacis
is / ea / id disfacit
nōs disfacimus
vōs disfacitis
eī / eae / ea disfaciunt
Indicātīvus imperfectum
ego disfaciēbam
disfaciēbās
is / ea / id disfaciēbat
nōs disfaciēbāmus
vōs disfaciēbātis
eī / eae / ea disfaciēbant
Indicātīvus futūrum
ego disfaciam
disfaciēs
is / ea / id disfaciet
nōs disfaciēmus
vōs disfaciētis
eī / eae / ea disfacient
Indicātīvus perfectum
ego disfēcī
disfēcistī
is / ea / id disfēcit
nōs disfēcimus
vōs disfēcistis
eī / eae / ea disfēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego disfēceram
disfēcerās
is / ea / id disfēcerat
nōs disfēcerāmus
vōs disfēcerātis
eī / eae / ea disfēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego disfēcerō
disfēceris
is / ea / id disfēcerit
nōs disfēcerimus
vōs disfēceritis
eī / eae / ea disfēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego disfaciam
disfaciās
is / ea / id disfaciat
nōs disfaciāmus
vōs disfaciātis
eī / eae / ea disfaciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego disfacerem
disfacerēs
is / ea / id disfaceret
nōs disfacerēmus
vōs disfacerētis
eī / eae / ea disfacerent
Coniūnctīvus perfectum
ego disfēcerim
disfēcerīs
is / ea / id disfēcerit
nōs disfēcerīmus
vōs disfēcerītis
eī / eae / ea disfēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego disfēcissem
disfēcissēs
is / ea / id disfēcisset
nōs disfēcissēmus
vōs disfēcissētis
eī / eae / ea disfēcissent
Imperātīvus praesēns
disface
vōs disfacite
Imperātīvus futūrum
disfacitō
is / ea / id disfacitō
vōs disfacitōte
eī / eae / ea disfaciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
disfacere
Īnfīnītīvus perfectum
disfēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
disfactūrum esse
Participium praesēns
disfaciēns
Participium futūrum
disfactūrus
Gerundium (genitīvus)
disfaciendī
Gerundium (datīvus)
disfaciendō
Gerundium (accūsātīvus)
disfaciendum
Gerundium (ablātīvus)
disfaciendō
Supīnum (accūsātīvus)
disfactum
Supīnum (ablātīvus)
disfactū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disfacior
disfaceris
is / ea / id disfacitur
nōs disfacimur
vōs disfaciminī
eī / eae / ea disfaciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego disfaciēbar
disfaciēbāris
is / ea / id disfaciēbātur
nōs disfaciēbāmur
vōs disfaciēbāminī
eī / eae / ea disfaciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego disfaciar
disfaciēris
is / ea / id disfaciētur
nōs disfaciēmur
vōs disfaciēminī
eī / eae / ea disfacientur
Coniūnctīvus praesēns
ego disfaciar
disfaciāris
is / ea / id disfaciātur
nōs disfaciāmur
vōs disfaciāminī
eī / eae / ea disfaciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disfacerer
disfacerēris
is / ea / id disfacerētur
nōs disfacerēmur
vōs disfacerēminī
eī / eae / ea disfacerentur
Imperātīvus praesēns
disfacere
vōs disfaciminī
Imperātīvus futūrum
disfacitor
is / ea / id disfacitor
eī / eae / ea disfaciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
disfacī
Īnfīnītīvus perfectum
disfactum esse
Īnfīnītīvus futūrum
disfactum īrī
Participium perfectum
disfactus
Participium futūrum
disfaciendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary