HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← disiugo — definition

Conjugation of disiugo

Regular CEFR B1
[ˈdɪs.jʊ.ɡoː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego disiugō
tū disiugās
is / ea / id disiugat
nōs disiugāmus
vōs disiugātis
eī / eae / ea disiugant
Indicātīvus imperfectum
ego disiugābam
tū disiugābās
is / ea / id disiugābat
nōs disiugābāmus
vōs disiugābātis
eī / eae / ea disiugābant
Indicātīvus futūrum
ego disiugābō
tū disiugābis
is / ea / id disiugābit
nōs disiugābimus
vōs disiugābitis
eī / eae / ea disiugābunt
Coniūnctīvus praesēns
ego disiugem
tū disiugēs
is / ea / id disiuget
nōs disiugēmus
vōs disiugētis
eī / eae / ea disiugent
Coniūnctīvus imperfectum
ego disiugārem
tū disiugārēs
is / ea / id disiugāret
nōs disiugārēmus
vōs disiugārētis
eī / eae / ea disiugārent
Imperātīvus praesēns
tū disiugā
vōs disiugāte
Imperātīvus futūrum
tū disiugātō
is / ea / id disiugātō
vōs disiugātōte
eī / eae / ea disiugantō
Īnfīnītīvus praesēns
— disiugāre
Īnfīnītīvus perfectum
— disiugātūrum fuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— disiugātūrum esse
Participium praesēns
— disiugāns
Participium futūrum
— disiugātūrus
Gerundium (genitīvus)
— disiugandī
Gerundium (datīvus)
— disiugandō
Gerundium (accūsātīvus)
— disiugandum
Gerundium (ablātīvus)
— disiugandō
Supīnum (accūsātīvus)
— disiugātum
Supīnum (ablātīvus)
— disiugātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego disiugor
tū disiugāris
is / ea / id disiugātur
nōs disiugāmur
vōs disiugāminī
eī / eae / ea disiugantur
Indicātīvus imperfectum
ego disiugābar
tū disiugābāris
is / ea / id disiugābātur
nōs disiugābāmur
vōs disiugābāminī
eī / eae / ea disiugābantur
Indicātīvus futūrum
ego disiugābor
tū disiugāberis
is / ea / id disiugābitur
nōs disiugābimur
vōs disiugābiminī
eī / eae / ea disiugābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego disiuger
tū disiugēris
is / ea / id disiugētur
nōs disiugēmur
vōs disiugēminī
eī / eae / ea disiugentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego disiugārer
tū disiugārēris
is / ea / id disiugārētur
nōs disiugārēmur
vōs disiugārēminī
eī / eae / ea disiugārentur
Imperātīvus praesēns
tū disiugāre
vōs disiugāminī
Imperātīvus futūrum
tū disiugātor
is / ea / id disiugātor
eī / eae / ea disiugantor
Īnfīnītīvus praesēns
— disiugārī
Īnfīnītīvus perfectum
— disiugātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— disiugātum īrī
Participium perfectum
— disiugātus
Participium futūrum
— disiugandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary