HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abscondeo — definition

Conjugation of abscondeo

Regular CEFR B2
[apˈskɔn.de.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abscondeō
tū abscondēs
is / ea / id abscondet
nōs abscondēmus
vōs abscondētis
eī / eae / ea abscondent
Indicātīvus imperfectum
ego abscondēbam
tū abscondēbās
is / ea / id abscondēbat
nōs abscondēbāmus
vōs abscondēbātis
eī / eae / ea abscondēbant
Indicātīvus futūrum
ego abscondēbō
tū abscondēbis
is / ea / id abscondēbit
nōs abscondēbimus
vōs abscondēbitis
eī / eae / ea abscondēbunt
Indicātīvus perfectum
ego absconduī
tū absconduistī
is / ea / id absconduit
nōs absconduimus
vōs absconduistis
eī / eae / ea absconduērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abscondueram
tū absconduerās
is / ea / id absconduerat
nōs absconduerāmus
vōs absconduerātis
eī / eae / ea absconduerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absconduerō
tū abscondueris
is / ea / id absconduerit
nōs absconduerimus
vōs abscondueritis
eī / eae / ea absconduerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abscondeam
tū abscondeās
is / ea / id abscondeat
nōs abscondeāmus
vōs abscondeātis
eī / eae / ea abscondeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abscondērem
tū abscondērēs
is / ea / id abscondēret
nōs abscondērēmus
vōs abscondērētis
eī / eae / ea abscondērent
Coniūnctīvus perfectum
ego absconduerim
tū absconduerīs
is / ea / id absconduerit
nōs absconduerīmus
vōs absconduerītis
eī / eae / ea absconduerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego absconduissem
tū absconduissēs
is / ea / id absconduisset
nōs absconduissēmus
vōs absconduissētis
eī / eae / ea absconduissent
Imperātīvus praesēns
tū abscondē
vōs abscondēte
Imperātīvus futūrum
tū abscondētō
is / ea / id abscondētō
vōs abscondētōte
eī / eae / ea abscondentō
Īnfīnītīvus praesēns
— abscondēre
Īnfīnītīvus perfectum
— absconduisse
Īnfīnītīvus futūrum
— absconditūrum esse
Participium praesēns
— abscondēns
Participium futūrum
— absconditūrus
Gerundium (genitīvus)
— abscondendī
Gerundium (datīvus)
— abscondendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abscondendum
Gerundium (ablātīvus)
— abscondendō
Supīnum (accūsātīvus)
— absconditum
Supīnum (ablātīvus)
— absconditū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abscondeor
tū abscondēris
is / ea / id abscondētur
nōs abscondēmur
vōs abscondēminī
eī / eae / ea abscondentur
Indicātīvus imperfectum
ego abscondēbar
tū abscondēbāris
is / ea / id abscondēbātur
nōs abscondēbāmur
vōs abscondēbāminī
eī / eae / ea abscondēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abscondēbor
tū abscondēberis
is / ea / id abscondēbitur
nōs abscondēbimur
vōs abscondēbiminī
eī / eae / ea abscondēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abscondear
tū abscondeāris
is / ea / id abscondeātur
nōs abscondeāmur
vōs abscondeāminī
eī / eae / ea abscondeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abscondērer
tū abscondērēris
is / ea / id abscondērētur
nōs abscondērēmur
vōs abscondērēminī
eī / eae / ea abscondērentur
Imperātīvus praesēns
tū abscondēre
vōs abscondēminī
Imperātīvus futūrum
tū abscondētor
is / ea / id abscondētor
eī / eae / ea abscondentor
Īnfīnītīvus praesēns
— abscondērī
Īnfīnītīvus perfectum
— absconditum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— absconditum īrī
Participium perfectum
— absconditus
Participium futūrum
— abscondendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary