HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abscondeo — definición

Conjugation of abscondeo

Regular CEFR B2
/[apˈskɔn.de.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abscondeō
abscondēs
is / ea / id abscondet
nōs abscondēmus
vōs abscondētis
eī / eae / ea abscondent
Indicātīvus imperfectum
ego abscondēbam
abscondēbās
is / ea / id abscondēbat
nōs abscondēbāmus
vōs abscondēbātis
eī / eae / ea abscondēbant
Indicātīvus futūrum
ego abscondēbō
abscondēbis
is / ea / id abscondēbit
nōs abscondēbimus
vōs abscondēbitis
eī / eae / ea abscondēbunt
Indicātīvus perfectum
ego absconduī
absconduistī
is / ea / id absconduit
nōs absconduimus
vōs absconduistis
eī / eae / ea absconduērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abscondueram
absconduerās
is / ea / id absconduerat
nōs absconduerāmus
vōs absconduerātis
eī / eae / ea absconduerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absconduerō
abscondueris
is / ea / id absconduerit
nōs absconduerimus
vōs abscondueritis
eī / eae / ea absconduerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abscondeam
abscondeās
is / ea / id abscondeat
nōs abscondeāmus
vōs abscondeātis
eī / eae / ea abscondeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abscondērem
abscondērēs
is / ea / id abscondēret
nōs abscondērēmus
vōs abscondērētis
eī / eae / ea abscondērent
Coniūnctīvus perfectum
ego absconduerim
absconduerīs
is / ea / id absconduerit
nōs absconduerīmus
vōs absconduerītis
eī / eae / ea absconduerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego absconduissem
absconduissēs
is / ea / id absconduisset
nōs absconduissēmus
vōs absconduissētis
eī / eae / ea absconduissent
Imperātīvus praesēns
abscondē
vōs abscondēte
Imperātīvus futūrum
abscondētō
is / ea / id abscondētō
vōs abscondētōte
eī / eae / ea abscondentō
Īnfīnītīvus praesēns
abscondēre
Īnfīnītīvus perfectum
absconduisse
Īnfīnītīvus futūrum
absconditūrum esse
Participium praesēns
abscondēns
Participium futūrum
absconditūrus
Gerundium (genitīvus)
abscondendī
Gerundium (datīvus)
abscondendō
Gerundium (accūsātīvus)
abscondendum
Gerundium (ablātīvus)
abscondendō
Supīnum (accūsātīvus)
absconditum
Supīnum (ablātīvus)
absconditū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abscondeor
abscondēris
is / ea / id abscondētur
nōs abscondēmur
vōs abscondēminī
eī / eae / ea abscondentur
Indicātīvus imperfectum
ego abscondēbar
abscondēbāris
is / ea / id abscondēbātur
nōs abscondēbāmur
vōs abscondēbāminī
eī / eae / ea abscondēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abscondēbor
abscondēberis
is / ea / id abscondēbitur
nōs abscondēbimur
vōs abscondēbiminī
eī / eae / ea abscondēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego abscondear
abscondeāris
is / ea / id abscondeātur
nōs abscondeāmur
vōs abscondeāminī
eī / eae / ea abscondeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abscondērer
abscondērēris
is / ea / id abscondērētur
nōs abscondērēmur
vōs abscondērēminī
eī / eae / ea abscondērentur
Imperātīvus praesēns
abscondēre
vōs abscondēminī
Imperātīvus futūrum
abscondētor
is / ea / id abscondētor
eī / eae / ea abscondentor
Īnfīnītīvus praesēns
abscondērī
Īnfīnītīvus perfectum
absconditum esse
Īnfīnītīvus futūrum
absconditum īrī
Participium perfectum
absconditus
Participium futūrum
abscondendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary