HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← absoluo — definición

Conjugation of absoluo

Regular CEFR B1
/[apˈsɔ.ɫu.oː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego absoluō
absoluis
is / ea / id absoluit
nōs absoluimus
vōs absoluitis
eī / eae / ea absoluunt
Indicātīvus imperfectum
ego absoluēbam
absoluēbās
is / ea / id absoluēbat
nōs absoluēbāmus
vōs absoluēbātis
eī / eae / ea absoluēbant
Indicātīvus futūrum
ego absoluam
absoluēs
is / ea / id absoluet
nōs absoluēmus
vōs absoluētis
eī / eae / ea absoluent
Indicātīvus perfectum
ego absoluī
absoluistī
is / ea / id absoluit
nōs absoluimus
vōs absoluistis
eī / eae / ea absoluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego absolueram
absoluerās
is / ea / id absoluerat
nōs absoluerāmus
vōs absoluerātis
eī / eae / ea absoluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absoluerō
absolueris
is / ea / id absoluerit
nōs absoluerimus
vōs absolueritis
eī / eae / ea absoluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego absoluam
absoluās
is / ea / id absoluat
nōs absoluāmus
vōs absoluātis
eī / eae / ea absoluant
Coniūnctīvus imperfectum
ego absoluerem
absoluerēs
is / ea / id absolueret
nōs absoluerēmus
vōs absoluerētis
eī / eae / ea absoluerent
Coniūnctīvus perfectum
ego absoluerim
absoluerīs
is / ea / id absoluerit
nōs absoluerīmus
vōs absoluerītis
eī / eae / ea absoluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego absoluissem
absoluissēs
is / ea / id absoluisset
nōs absoluissēmus
vōs absoluissētis
eī / eae / ea absoluissent
Imperātīvus praesēns
absolue
vōs absoluite
Imperātīvus futūrum
absoluitō
is / ea / id absoluitō
vōs absoluitōte
eī / eae / ea absoluuntō
Īnfīnītīvus praesēns
absoluere
Īnfīnītīvus perfectum
absoluisse
Īnfīnītīvus futūrum
absolūtūrum esse
Participium praesēns
absoluēns
Participium futūrum
absolūtūrus
Gerundium (genitīvus)
absoluendī
Gerundium (datīvus)
absoluendō
Gerundium (accūsātīvus)
absoluendum
Gerundium (ablātīvus)
absoluendō
Supīnum (accūsātīvus)
absolūtum
Supīnum (ablātīvus)
absolūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego absoluor
absolueris
is / ea / id absoluitur
nōs absoluimur
vōs absoluiminī
eī / eae / ea absoluuntur
Indicātīvus imperfectum
ego absoluēbar
absoluēbāris
is / ea / id absoluēbātur
nōs absoluēbāmur
vōs absoluēbāminī
eī / eae / ea absoluēbantur
Indicātīvus futūrum
ego absoluar
absoluēris
is / ea / id absoluētur
nōs absoluēmur
vōs absoluēminī
eī / eae / ea absoluentur
Coniūnctīvus praesēns
ego absoluar
absoluāris
is / ea / id absoluātur
nōs absoluāmur
vōs absoluāminī
eī / eae / ea absoluantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego absoluerer
absoluerēris
is / ea / id absoluerētur
nōs absoluerēmur
vōs absoluerēminī
eī / eae / ea absoluerentur
Imperātīvus praesēns
absoluere
vōs absoluiminī
Imperātīvus futūrum
absoluitor
is / ea / id absoluitor
eī / eae / ea absoluuntor
Īnfīnītīvus praesēns
absoluī
Īnfīnītīvus perfectum
absolūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
absolūtum īrī
Participium perfectum
absolūtus
Participium futūrum
absoluendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary