HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← absoluo — definition

Conjugation of absoluo

Regular CEFR B1
[apˈsɔ.ɫu.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego absoluō
tū absoluis
is / ea / id absoluit
nōs absoluimus
vōs absoluitis
eī / eae / ea absoluunt
Indicātīvus imperfectum
ego absoluēbam
tū absoluēbās
is / ea / id absoluēbat
nōs absoluēbāmus
vōs absoluēbātis
eī / eae / ea absoluēbant
Indicātīvus futūrum
ego absoluam
tū absoluēs
is / ea / id absoluet
nōs absoluēmus
vōs absoluētis
eī / eae / ea absoluent
Indicātīvus perfectum
ego absoluī
tū absoluistī
is / ea / id absoluit
nōs absoluimus
vōs absoluistis
eī / eae / ea absoluērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego absolueram
tū absoluerās
is / ea / id absoluerat
nōs absoluerāmus
vōs absoluerātis
eī / eae / ea absoluerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absoluerō
tū absolueris
is / ea / id absoluerit
nōs absoluerimus
vōs absolueritis
eī / eae / ea absoluerint
Coniūnctīvus praesēns
ego absoluam
tū absoluās
is / ea / id absoluat
nōs absoluāmus
vōs absoluātis
eī / eae / ea absoluant
Coniūnctīvus imperfectum
ego absoluerem
tū absoluerēs
is / ea / id absolueret
nōs absoluerēmus
vōs absoluerētis
eī / eae / ea absoluerent
Coniūnctīvus perfectum
ego absoluerim
tū absoluerīs
is / ea / id absoluerit
nōs absoluerīmus
vōs absoluerītis
eī / eae / ea absoluerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego absoluissem
tū absoluissēs
is / ea / id absoluisset
nōs absoluissēmus
vōs absoluissētis
eī / eae / ea absoluissent
Imperātīvus praesēns
tū absolue
vōs absoluite
Imperātīvus futūrum
tū absoluitō
is / ea / id absoluitō
vōs absoluitōte
eī / eae / ea absoluuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— absoluere
Īnfīnītīvus perfectum
— absoluisse
Īnfīnītīvus futūrum
— absolūtūrum esse
Participium praesēns
— absoluēns
Participium futūrum
— absolūtūrus
Gerundium (genitīvus)
— absoluendī
Gerundium (datīvus)
— absoluendō
Gerundium (accūsātīvus)
— absoluendum
Gerundium (ablātīvus)
— absoluendō
Supīnum (accūsātīvus)
— absolūtum
Supīnum (ablātīvus)
— absolūtū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego absoluor
tū absolueris
is / ea / id absoluitur
nōs absoluimur
vōs absoluiminī
eī / eae / ea absoluuntur
Indicātīvus imperfectum
ego absoluēbar
tū absoluēbāris
is / ea / id absoluēbātur
nōs absoluēbāmur
vōs absoluēbāminī
eī / eae / ea absoluēbantur
Indicātīvus futūrum
ego absoluar
tū absoluēris
is / ea / id absoluētur
nōs absoluēmur
vōs absoluēminī
eī / eae / ea absoluentur
Coniūnctīvus praesēns
ego absoluar
tū absoluāris
is / ea / id absoluātur
nōs absoluāmur
vōs absoluāminī
eī / eae / ea absoluantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego absoluerer
tū absoluerēris
is / ea / id absoluerētur
nōs absoluerēmur
vōs absoluerēminī
eī / eae / ea absoluerentur
Imperātīvus praesēns
tū absoluere
vōs absoluiminī
Imperātīvus futūrum
tū absoluitor
is / ea / id absoluitor
eī / eae / ea absoluuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— absoluī
Īnfīnītīvus perfectum
— absolūtum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— absolūtum īrī
Participium perfectum
— absolūtus
Participium futūrum
— absoluendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary