HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abscondo — definición

Conjugation of abscondo

Regular CEFR B2
/[apˈskɔn.doː]/

to hide, conceal, cover, shroud Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abscondō
abscondis
is / ea / id abscondit
nōs abscondimus
vōs absconditis
eī / eae / ea abscondunt
Indicātīvus imperfectum
ego abscondēbam
abscondēbās
is / ea / id abscondēbat
nōs abscondēbāmus
vōs abscondēbātis
eī / eae / ea abscondēbant
Indicātīvus futūrum
ego abscondam
abscondēs
is / ea / id abscondet
nōs abscondēmus
vōs abscondētis
eī / eae / ea abscondent
Indicātīvus perfectum
ego abscondī
abscondistī
is / ea / id abscondit
nōs abscondimus
vōs abscondistis
eī / eae / ea abscondērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego absconderam
absconderās
is / ea / id absconderat
nōs absconderāmus
vōs absconderātis
eī / eae / ea absconderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absconderō
absconderis
is / ea / id absconderit
nōs absconderimus
vōs absconderitis
eī / eae / ea absconderint
Coniūnctīvus praesēns
ego abscondam
abscondās
is / ea / id abscondat
nōs abscondāmus
vōs abscondātis
eī / eae / ea abscondant
Coniūnctīvus imperfectum
ego absconderem
absconderēs
is / ea / id absconderet
nōs absconderēmus
vōs absconderētis
eī / eae / ea absconderent
Coniūnctīvus perfectum
ego absconderim
absconderīs
is / ea / id absconderit
nōs absconderīmus
vōs absconderītis
eī / eae / ea absconderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abscondissem
abscondissēs
is / ea / id abscondisset
nōs abscondissēmus
vōs abscondissētis
eī / eae / ea abscondissent
Imperātīvus praesēns
absconde
vōs abscondite
Imperātīvus futūrum
absconditō
is / ea / id absconditō
vōs absconditōte
eī / eae / ea absconduntō
Īnfīnītīvus praesēns
abscondere
Īnfīnītīvus perfectum
abscondisse
Īnfīnītīvus futūrum
absconditūrum esse
Participium praesēns
abscondēns
Participium futūrum
absconditūrus
Gerundium (genitīvus)
abscondendī
Gerundium (datīvus)
abscondendō
Gerundium (accūsātīvus)
abscondendum
Gerundium (ablātīvus)
abscondendō
Supīnum (accūsātīvus)
absconditum
Supīnum (ablātīvus)
absconditū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abscondor
absconderis
is / ea / id absconditur
nōs abscondimur
vōs abscondiminī
eī / eae / ea absconduntur
Indicātīvus imperfectum
ego abscondēbar
abscondēbāris
is / ea / id abscondēbātur
nōs abscondēbāmur
vōs abscondēbāminī
eī / eae / ea abscondēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abscondar
abscondēris
is / ea / id abscondētur
nōs abscondēmur
vōs abscondēminī
eī / eae / ea abscondentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abscondar
abscondāris
is / ea / id abscondātur
nōs abscondāmur
vōs abscondāminī
eī / eae / ea abscondantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego absconderer
absconderēris
is / ea / id absconderētur
nōs absconderēmur
vōs absconderēminī
eī / eae / ea absconderentur
Imperātīvus praesēns
abscondere
vōs abscondiminī
Imperātīvus futūrum
absconditor
is / ea / id absconditor
eī / eae / ea absconduntor
Īnfīnītīvus praesēns
abscondī
Īnfīnītīvus perfectum
absconditum esse
Īnfīnītīvus futūrum
absconditum īrī
Participium perfectum
absconditus
Participium futūrum
abscondendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary