HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← absento — definición

Conjugation of absento

Regular CEFR B1
/[apˈsɛn.toː]/

to cause someone to be absent, to send away Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego absentō
absentās
is / ea / id absentat
nōs absentāmus
vōs absentātis
eī / eae / ea absentant
Indicātīvus imperfectum
ego absentābam
absentābās
is / ea / id absentābat
nōs absentābāmus
vōs absentābātis
eī / eae / ea absentābant
Indicātīvus futūrum
ego absentābō
absentābis
is / ea / id absentābit
nōs absentābimus
vōs absentābitis
eī / eae / ea absentābunt
Indicātīvus perfectum
ego absentāvī
absentāvistī
is / ea / id absentāvit
nōs absentāvimus
vōs absentāvistis
eī / eae / ea absentāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego absentāveram
absentāverās
is / ea / id absentāverat
nōs absentāverāmus
vōs absentāverātis
eī / eae / ea absentāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego absentāverō
absentāveris
is / ea / id absentāverit
nōs absentāverimus
vōs absentāveritis
eī / eae / ea absentāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego absentem
absentēs
is / ea / id absentet
nōs absentēmus
vōs absentētis
eī / eae / ea absentent
Coniūnctīvus imperfectum
ego absentārem
absentārēs
is / ea / id absentāret
nōs absentārēmus
vōs absentārētis
eī / eae / ea absentārent
Coniūnctīvus perfectum
ego absentāverim
absentāverīs
is / ea / id absentāverit
nōs absentāverīmus
vōs absentāverītis
eī / eae / ea absentāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego absentāvissem
absentāvissēs
is / ea / id absentāvisset
nōs absentāvissēmus
vōs absentāvissētis
eī / eae / ea absentāvissent
Imperātīvus praesēns
absentā
vōs absentāte
Imperātīvus futūrum
absentātō
is / ea / id absentātō
vōs absentātōte
eī / eae / ea absentantō
Īnfīnītīvus praesēns
absentāre
Īnfīnītīvus perfectum
absentāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
absentātūrum esse
Participium praesēns
absentāns
Participium futūrum
absentātūrus
Gerundium (genitīvus)
absentandī
Gerundium (datīvus)
absentandō
Gerundium (accūsātīvus)
absentandum
Gerundium (ablātīvus)
absentandō
Supīnum (accūsātīvus)
absentātum
Supīnum (ablātīvus)
absentātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego absentor
absentāris
is / ea / id absentātur
nōs absentāmur
vōs absentāminī
eī / eae / ea absentantur
Indicātīvus imperfectum
ego absentābar
absentābāris
is / ea / id absentābātur
nōs absentābāmur
vōs absentābāminī
eī / eae / ea absentābantur
Indicātīvus futūrum
ego absentābor
absentāberis
is / ea / id absentābitur
nōs absentābimur
vōs absentābiminī
eī / eae / ea absentābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego absenter
absentēris
is / ea / id absentētur
nōs absentēmur
vōs absentēminī
eī / eae / ea absententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego absentārer
absentārēris
is / ea / id absentārētur
nōs absentārēmur
vōs absentārēminī
eī / eae / ea absentārentur
Imperātīvus praesēns
absentāre
vōs absentāminī
Imperātīvus futūrum
absentātor
is / ea / id absentātor
eī / eae / ea absentantor
Īnfīnītīvus praesēns
absentārī
Īnfīnītīvus perfectum
absentātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
absentātum īrī
Participium perfectum
absentātus
Participium futūrum
absentandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary