HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abscurro — definition

Conjugation of abscurro

Regular CEFR B2
[apˈskʊr.roː]

to run away Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abscurrō
tū abscurris
is / ea / id abscurrit
nōs abscurrimus
vōs abscurritis
eī / eae / ea abscurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego abscurrēbam
tū abscurrēbās
is / ea / id abscurrēbat
nōs abscurrēbāmus
vōs abscurrēbātis
eī / eae / ea abscurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego abscurram
tū abscurrēs
is / ea / id abscurret
nōs abscurrēmus
vōs abscurrētis
eī / eae / ea abscurrent
Indicātīvus perfectum
ego abscurrī
tū abscurristī
is / ea / id abscurrit
nōs abscurrimus
vōs abscurristis
eī / eae / ea abscurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abscurreram
tū abscurrerās
is / ea / id abscurrerat
nōs abscurrerāmus
vōs abscurrerātis
eī / eae / ea abscurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abscurrerō
tū abscurreris
is / ea / id abscurrerit
nōs abscurrerimus
vōs abscurreritis
eī / eae / ea abscurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abscurram
tū abscurrās
is / ea / id abscurrat
nōs abscurrāmus
vōs abscurrātis
eī / eae / ea abscurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abscurrerem
tū abscurrerēs
is / ea / id abscurreret
nōs abscurrerēmus
vōs abscurrerētis
eī / eae / ea abscurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego abscurrerim
tū abscurrerīs
is / ea / id abscurrerit
nōs abscurrerīmus
vōs abscurrerītis
eī / eae / ea abscurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abscurrissem
tū abscurrissēs
is / ea / id abscurrisset
nōs abscurrissēmus
vōs abscurrissētis
eī / eae / ea abscurrissent
Imperātīvus praesēns
tū abscurre
vōs abscurrite
Imperātīvus futūrum
tū abscurritō
is / ea / id abscurritō
vōs abscurritōte
eī / eae / ea abscurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abscurrere
Īnfīnītīvus perfectum
— abscurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abscursūrum esse
Participium praesēns
— abscurrēns
Participium futūrum
— abscursūrus
Gerundium (genitīvus)
— abscurrendī
Gerundium (datīvus)
— abscurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abscurrendum
Gerundium (ablātīvus)
— abscurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
— abscursum
Supīnum (ablātīvus)
— abscursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abscurror
tū abscurreris
is / ea / id abscurritur
nōs abscurrimur
vōs abscurriminī
eī / eae / ea abscurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego abscurrēbar
tū abscurrēbāris
is / ea / id abscurrēbātur
nōs abscurrēbāmur
vōs abscurrēbāminī
eī / eae / ea abscurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abscurrar
tū abscurrēris
is / ea / id abscurrētur
nōs abscurrēmur
vōs abscurrēminī
eī / eae / ea abscurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abscurrar
tū abscurrāris
is / ea / id abscurrātur
nōs abscurrāmur
vōs abscurrāminī
eī / eae / ea abscurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abscurrerer
tū abscurrerēris
is / ea / id abscurrerētur
nōs abscurrerēmur
vōs abscurrerēminī
eī / eae / ea abscurrerentur
Imperātīvus praesēns
tū abscurrere
vōs abscurriminī
Imperātīvus futūrum
tū abscurritor
is / ea / id abscurritor
eī / eae / ea abscurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abscurrī
Īnfīnītīvus perfectum
— abscursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abscursum īrī
Participium perfectum
— abscursus
Participium futūrum
— abscurrendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary