HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abscurro — definición

Conjugation of abscurro

Regular CEFR B2
/[apˈskʊr.roː]/

to run away Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abscurrō
abscurris
is / ea / id abscurrit
nōs abscurrimus
vōs abscurritis
eī / eae / ea abscurrunt
Indicātīvus imperfectum
ego abscurrēbam
abscurrēbās
is / ea / id abscurrēbat
nōs abscurrēbāmus
vōs abscurrēbātis
eī / eae / ea abscurrēbant
Indicātīvus futūrum
ego abscurram
abscurrēs
is / ea / id abscurret
nōs abscurrēmus
vōs abscurrētis
eī / eae / ea abscurrent
Indicātīvus perfectum
ego abscurrī
abscurristī
is / ea / id abscurrit
nōs abscurrimus
vōs abscurristis
eī / eae / ea abscurrērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abscurreram
abscurrerās
is / ea / id abscurrerat
nōs abscurrerāmus
vōs abscurrerātis
eī / eae / ea abscurrerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abscurrerō
abscurreris
is / ea / id abscurrerit
nōs abscurrerimus
vōs abscurreritis
eī / eae / ea abscurrerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abscurram
abscurrās
is / ea / id abscurrat
nōs abscurrāmus
vōs abscurrātis
eī / eae / ea abscurrant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abscurrerem
abscurrerēs
is / ea / id abscurreret
nōs abscurrerēmus
vōs abscurrerētis
eī / eae / ea abscurrerent
Coniūnctīvus perfectum
ego abscurrerim
abscurrerīs
is / ea / id abscurrerit
nōs abscurrerīmus
vōs abscurrerītis
eī / eae / ea abscurrerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abscurrissem
abscurrissēs
is / ea / id abscurrisset
nōs abscurrissēmus
vōs abscurrissētis
eī / eae / ea abscurrissent
Imperātīvus praesēns
abscurre
vōs abscurrite
Imperātīvus futūrum
abscurritō
is / ea / id abscurritō
vōs abscurritōte
eī / eae / ea abscurruntō
Īnfīnītīvus praesēns
abscurrere
Īnfīnītīvus perfectum
abscurrisse
Īnfīnītīvus futūrum
abscursūrum esse
Participium praesēns
abscurrēns
Participium futūrum
abscursūrus
Gerundium (genitīvus)
abscurrendī
Gerundium (datīvus)
abscurrendō
Gerundium (accūsātīvus)
abscurrendum
Gerundium (ablātīvus)
abscurrendō
Supīnum (accūsātīvus)
abscursum
Supīnum (ablātīvus)
abscursū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abscurror
abscurreris
is / ea / id abscurritur
nōs abscurrimur
vōs abscurriminī
eī / eae / ea abscurruntur
Indicātīvus imperfectum
ego abscurrēbar
abscurrēbāris
is / ea / id abscurrēbātur
nōs abscurrēbāmur
vōs abscurrēbāminī
eī / eae / ea abscurrēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abscurrar
abscurrēris
is / ea / id abscurrētur
nōs abscurrēmur
vōs abscurrēminī
eī / eae / ea abscurrentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abscurrar
abscurrāris
is / ea / id abscurrātur
nōs abscurrāmur
vōs abscurrāminī
eī / eae / ea abscurrantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abscurrerer
abscurrerēris
is / ea / id abscurrerētur
nōs abscurrerēmur
vōs abscurrerēminī
eī / eae / ea abscurrerentur
Imperātīvus praesēns
abscurrere
vōs abscurriminī
Imperātīvus futūrum
abscurritor
is / ea / id abscurritor
eī / eae / ea abscurruntor
Īnfīnītīvus praesēns
abscurrī
Īnfīnītīvus perfectum
abscursum esse
Īnfīnītīvus futūrum
abscursum īrī
Participium perfectum
abscursus
Participium futūrum
abscurrendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary