HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← abspello — definition

Conjugation of abspello

Regular CEFR B2
[apˈspɛl.loː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego abspellō
tū abspellis
is / ea / id abspellit
nōs abspellimus
vōs abspellitis
eī / eae / ea abspellunt
Indicātīvus imperfectum
ego abspellēbam
tū abspellēbās
is / ea / id abspellēbat
nōs abspellēbāmus
vōs abspellēbātis
eī / eae / ea abspellēbant
Indicātīvus futūrum
ego abspellam
tū abspellēs
is / ea / id abspellet
nōs abspellēmus
vōs abspellētis
eī / eae / ea abspellent
Indicātīvus perfectum
ego abspulī
tū abspulistī
is / ea / id abspulit
nōs abspulimus
vōs abspulistis
eī / eae / ea abspulērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego abspuleram
tū abspulerās
is / ea / id abspulerat
nōs abspulerāmus
vōs abspulerātis
eī / eae / ea abspulerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego abspulerō
tū abspuleris
is / ea / id abspulerit
nōs abspulerimus
vōs abspuleritis
eī / eae / ea abspulerint
Coniūnctīvus praesēns
ego abspellam
tū abspellās
is / ea / id abspellat
nōs abspellāmus
vōs abspellātis
eī / eae / ea abspellant
Coniūnctīvus imperfectum
ego abspellerem
tū abspellerēs
is / ea / id abspelleret
nōs abspellerēmus
vōs abspellerētis
eī / eae / ea abspellerent
Coniūnctīvus perfectum
ego abspulerim
tū abspulerīs
is / ea / id abspulerit
nōs abspulerīmus
vōs abspulerītis
eī / eae / ea abspulerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego abspulissem
tū abspulissēs
is / ea / id abspulisset
nōs abspulissēmus
vōs abspulissētis
eī / eae / ea abspulissent
Imperātīvus praesēns
tū abspelle
vōs abspellite
Imperātīvus futūrum
tū abspellitō
is / ea / id abspellitō
vōs abspellitōte
eī / eae / ea abspelluntō
Īnfīnītīvus praesēns
— abspellere
Īnfīnītīvus perfectum
— abspulisse
Īnfīnītīvus futūrum
— abspulsūrum esse
Participium praesēns
— abspellēns
Participium futūrum
— abspulsūrus
Gerundium (genitīvus)
— abspellendī
Gerundium (datīvus)
— abspellendō
Gerundium (accūsātīvus)
— abspellendum
Gerundium (ablātīvus)
— abspellendō
Supīnum (accūsātīvus)
— abspulsum
Supīnum (ablātīvus)
— abspulsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego abspellor
tū abspelleris
is / ea / id abspellitur
nōs abspellimur
vōs abspelliminī
eī / eae / ea abspelluntur
Indicātīvus imperfectum
ego abspellēbar
tū abspellēbāris
is / ea / id abspellēbātur
nōs abspellēbāmur
vōs abspellēbāminī
eī / eae / ea abspellēbantur
Indicātīvus futūrum
ego abspellar
tū abspellēris
is / ea / id abspellētur
nōs abspellēmur
vōs abspellēminī
eī / eae / ea abspellentur
Coniūnctīvus praesēns
ego abspellar
tū abspellāris
is / ea / id abspellātur
nōs abspellāmur
vōs abspellāminī
eī / eae / ea abspellantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego abspellerer
tū abspellerēris
is / ea / id abspellerētur
nōs abspellerēmur
vōs abspellerēminī
eī / eae / ea abspellerentur
Imperātīvus praesēns
tū abspellere
vōs abspelliminī
Imperātīvus futūrum
tū abspellitor
is / ea / id abspellitor
eī / eae / ea abspelluntor
Īnfīnītīvus praesēns
— abspellī
Īnfīnītīvus perfectum
— abspulsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— abspulsum īrī
Participium perfectum
— abspulsus
Participium futūrum
— abspellendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary