Meaning of łącznik | Babel Free
/ˈwɔnt͡ʂ.ɲik/Definicje
- czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący
- żołnierz, którego zadaniem jest przenoszenie meldunków, rozkazów i utrzymywanie kontaktu między placówkami wojskowymi
- dywiz, najkrótszy znak pisarski stosowany przy dzieleniu lub łączeniu wyrazów
- piłkarz napastnik, zajmujący pozycję pomiędzy skrzydłowym i środkowym ataku
- astronautyka: przedział rakiety, który nie zawiera elementów układu napędowego
- osoba pośrednicząca w kontaktach pomiędzy różnymi grupami interesów
- element muzyczny, w którym fragment utworu zawiera przejście pomiędzy kolejnymi częściami tego utworu
- element, który łączy inne części
Przykłady
“W języku polskim łącznikiem może być dowolna forma czasowników „być”, „bywać”, „stać się”, „zostać” oraz partykuły „to”.”
“Inwigilują właściciela małego sklepu ze słodyczami sądząc, że jest on powiązany z przemytem narkotyków i może ich zaprowadzić do francuskiego łącznika”
Poziom CEFR
C2
Mastery
This word is part of the CEFR C2 vocabulary — mastery level.
This word is part of the CEFR C2 vocabulary — mastery level.