Conjugation of wywiercić
vɘˈvjɛr.t͡ɕit͡ɕwykonać otwór przy użyciu wiertła lub innego obracającego się narzędzia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywiercić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywierciłem |
| ty | wywierciłeś |
| on / ona / ono | wywiercił |
| my | wywierciliśmy |
| wy | wywierciliście |
| oni / one | wywiercili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywierciłam |
| ty | wywierciłaś |
| on / ona / ono | wywierciła |
| my | wywierciłyśmy |
| wy | wywierciłyście |
| oni / one | wywierciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywierciło |
Czas przyszły
| ja | wywiercę |
| ty | wywiercisz |
| on / ona / ono | wywierci |
| my | wywiercimy |
| wy | wywiercicie |
| oni / one | wywiercą |
Tryb rozkazujący
| ty | wywierć |
| my | wywierćmy |
| wy | wywierćcie |