Conjugation of wywieść
ˈvɘ.vjɛɕt͡ɕto deduce, to infer (to come to a conclusion by connecting events or to present this conclusion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywieść |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywiodłem |
| ty | wywiodłeś |
| on / ona / ono | wywiódł |
| my | wywiedliśmy |
| wy | wywiedliście |
| oni / one | wywiedli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywiodłam |
| ty | wywiodłaś |
| on / ona / ono | wywiodła |
| my | wywiodłyśmy |
| wy | wywiodłyście |
| oni / one | wywiodły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywiodło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie wywiódł |
| oni / one | będą wywiedli |
Tryb rozkazujący
| ty | wywiedź |
| my | wywiedźmy |
| wy | wywiedźcie |