Conjugation of wywiesić
vɘˈvjɛ.ɕit͡ɕumieścić przedmiot (zwykle o płaskim kształcie) nad podłożem na zewnątrz czegoś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywiesić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywiesiłem |
| ty | wywiesiłeś |
| on / ona / ono | wywiesił |
| my | wywiesiliśmy |
| wy | wywiesiliście |
| oni / one | wywiesili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywiesiłam |
| ty | wywiesiłaś |
| on / ona / ono | wywiesiła |
| my | wywiesiłyśmy |
| wy | wywiesiłyście |
| oni / one | wywiesiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywiesiło |
Czas przyszły
| ja | wywieszę |
| ty | wywiesisz |
| on / ona / ono | wywiesi |
| my | wywiesimy |
| wy | wywiesicie |
| oni / one | wywieszą |
Tryb rozkazujący
| ty | wywieś |
| my | wywieśmy |
| wy | wywieście |