Conjugation of wywietrzeć
vɘˈvjɛ.tʂɛt͡ɕto lose one's scent, to lose freshness, to go stale Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywietrzeć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywietrzałem |
| ty | wywietrzałeś |
| on / ona / ono | wywietrzał |
| my | wywietrzeliśmy |
| wy | wywietrzeliście |
| oni / one | wywietrzeli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywietrzałam |
| ty | wywietrzałaś |
| on / ona / ono | wywietrzała |
| my | wywietrzałyśmy |
| wy | wywietrzałyście |
| oni / one | wywietrzały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywietrzało |
Czas przyszły
| ja | wywietrzeję |
| ty | wywietrzejesz |
| on / ona / ono | wywietrzeje |
| my | wywietrzejemy |
| wy | wywietrzejecie |
| oni / one | wywietrzeją |
Tryb rozkazujący
| ty | wywietrzej |
| my | wywietrzejmy |
| wy | wywietrzejcie |