Conjugation of wywietrzyć
vɘˈvjɛ.tʂɘt͡ɕto air out, to ventilate, to air (bring into contact with air so as to freshen or dry) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywietrzyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywietrzyłem |
| ty | wywietrzyłeś |
| on / ona / ono | wywietrzył |
| my | wywietrzyliśmy |
| wy | wywietrzyliście |
| oni / one | wywietrzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywietrzyłam |
| ty | wywietrzyłaś |
| on / ona / ono | wywietrzyła |
| my | wywietrzyłyśmy |
| wy | wywietrzyłyście |
| oni / one | wywietrzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywietrzyło |
Czas przyszły
| ja | wywietrzę |
| ty | wywietrzysz |
| on / ona / ono | wywietrzy |
| my | wywietrzymy |
| wy | wywietrzycie |
| oni / one | wywietrzą |
Tryb rozkazujący
| ty | wywietrz |
| my | wywietrzmy |
| wy | wywietrzcie |