Conjugation of wywieźć
ˈvɘ.vjɛɕt͡ɕprzewożąc gdzie indziej, usuwać skądś coś Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywieźć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywiozłem |
| ty | wywiozłeś |
| on / ona / ono | wywiózł |
| my | wywieźliśmy |
| wy | wywieźliście |
| oni / one | wywieźli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywiozłam |
| ty | wywiozłaś |
| on / ona / ono | wywiozła |
| my | wywiozłyśmy |
| wy | wywiozłyście |
| oni / one | wywiozły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywiozło |
Czas przyszły
| ja | wywiozę |
| ty | wywieziesz |
| on / ona / ono | wywiezie |
| my | wywieziemy |
| wy | wywieziecie |
| oni / one | wywiozą |
Tryb rozkazujący
| ty | wywieź |
| my | wywieźmy |
| wy | wywieźcie |