Conjugation of wywlec
ˈvɘ.vlɛt͡sto bring up (to reveal or remind someone of something unpleasant or embarrassing) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | wywlec |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywlokłem |
| ty | wywlokłeś |
| on / ona / ono | wywlókł |
| my | wywlekliśmy |
| wy | wywlekliście |
| oni / one | wywlekli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywlokłam |
| ty | wywlokłaś |
| on / ona / ono | wywlokła |
| my | wywlokłyśmy |
| wy | wywlokłyście |
| oni / one | wywlokły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywlokło |
Czas przyszły
| ja | wywlokę |
| ty | wywleczesz |
| on / ona / ono | wywlecze |
| my | wywleczemy |
| wy | wywleczecie |
| oni / one | wywloką |
Tryb rozkazujący
| ty | wywlecz |
| my | wywleczmy |
| wy | wywleczcie |