Conjugation of wywodzić
vɘˈvɔ.d͡ʑit͡ɕdochodzić do czegoś przez rozumowanie, wysnuwać wnioski Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wywodzić |
Czas teraźniejszy
| ja | wywodzę |
| ty | wywodzisz |
| on / ona / ono | wywodzi |
| my | wywodzimy |
| wy | wywodzicie |
| oni / one | wywodzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywodziłem |
| ty | wywodziłeś |
| on / ona / ono | wywodził |
| my | wywodziliśmy |
| wy | wywodziliście |
| oni / one | wywodzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywodziłam |
| ty | wywodziłaś |
| on / ona / ono | wywodziła |
| my | wywodziłyśmy |
| wy | wywodziłyście |
| oni / one | wywodziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywodziło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wywodził |
| ty | będziesz wywodził |
| on / ona / ono | będzie wywodził |
| my | będziemy wywodzili |
| wy | będziecie wywodzili |
| oni / one | będą wywodzili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wywodziła |
| ty | będziesz wywodziła |
| on / ona / ono | będzie wywodziła |
| my | będziemy wywodziły |
| wy | będziecie wywodziły |
| oni / one | będą wywodziły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wywodziło |
Tryb rozkazujący
| ty | wywódź |
| my | wywódźmy |
| wy | wywódźcie |