Conjugation of wywierać
/vɘˈvjɛ.rat͡ɕ/oddziaływać na kogoś lub na coś w jakiś sposób albo z określonym skutkiem Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | wywierać |
Czas teraźniejszy
| ja | wywieram |
| ty | wywierasz |
| on / ona / ono | wywiera |
| my | wywieramy |
| wy | wywieracie |
| oni / one | wywierają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | wywierałem |
| ty | wywierałeś |
| on / ona / ono | wywierał |
| my | wywieraliśmy |
| wy | wywieraliście |
| oni / one | wywierali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | wywierałam |
| ty | wywierałaś |
| on / ona / ono | wywierała |
| my | wywierałyśmy |
| wy | wywierałyście |
| oni / one | wywierały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | wywierało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę wywierał |
| ty | będziesz wywierał |
| on / ona / ono | będzie wywierał |
| my | będziemy wywierali |
| wy | będziecie wywierali |
| oni / one | będą wywierali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę wywierała |
| ty | będziesz wywierała |
| on / ona / ono | będzie wywierała |
| my | będziemy wywierały |
| wy | będziecie wywierały |
| oni / one | będą wywierały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie wywierało |
Tryb rozkazujący
| ty | wywieraj |
| my | wywierajmy |
| wy | wywierajcie |