Betekenis van homoioteleuton | Babel Free

Definities

1. stijlfiguur waarbij twee of meer woorden, zinsdelen, regels of verzen met exact dezelfde uitgang direct op elkaar volgen Omdat in het Grieks en Latijn veel gelijkklinkende uitgangen worden gebruikt, kwam deze manier van dichten in de oudheid nogal banaal over.
2. fout die ontstaat bij het overschrijven van manuscripten, als de kopiist ongemerkt verspringt naar een identiek stukje tekst op een andere plaats

Equivalenten

Voorbeelden

“Erger kan het niet, maar nee, in de zestiende-eeuwse sonnetten, van Bellay en Shakespeare, wordt het homoioteleuton, het rijm, systematisch, en niet slechts ‘gelegentlich’ toegepast!”

ERK-niveau