HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecipito — definición

Conjugation of praecipito

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈkɪ.pɪ.toː]/

to cast down; to throw headlong Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecipitō
praecipitās
is / ea / id praecipitat
nōs praecipitāmus
vōs praecipitātis
eī / eae / ea praecipitant
Indicātīvus imperfectum
ego praecipitābam
praecipitābās
is / ea / id praecipitābat
nōs praecipitābāmus
vōs praecipitābātis
eī / eae / ea praecipitābant
Indicātīvus futūrum
ego praecipitābō
praecipitābis
is / ea / id praecipitābit
nōs praecipitābimus
vōs praecipitābitis
eī / eae / ea praecipitābunt
Indicātīvus perfectum
ego praecipitāvī
praecipitāvistī
is / ea / id praecipitāvit
nōs praecipitāvimus
vōs praecipitāvistis
eī / eae / ea praecipitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecipitāveram
praecipitāverās
is / ea / id praecipitāverat
nōs praecipitāverāmus
vōs praecipitāverātis
eī / eae / ea praecipitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecipitāverō
praecipitāveris
is / ea / id praecipitāverit
nōs praecipitāverimus
vōs praecipitāveritis
eī / eae / ea praecipitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecipitem
praecipitēs
is / ea / id praecipitet
nōs praecipitēmus
vōs praecipitētis
eī / eae / ea praecipitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecipitārem
praecipitārēs
is / ea / id praecipitāret
nōs praecipitārēmus
vōs praecipitārētis
eī / eae / ea praecipitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecipitāverim
praecipitāverīs
is / ea / id praecipitāverit
nōs praecipitāverīmus
vōs praecipitāverītis
eī / eae / ea praecipitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecipitāvissem
praecipitāvissēs
is / ea / id praecipitāvisset
nōs praecipitāvissēmus
vōs praecipitāvissētis
eī / eae / ea praecipitāvissent
Imperātīvus praesēns
praecipitā
vōs praecipitāte
Imperātīvus futūrum
praecipitātō
is / ea / id praecipitātō
vōs praecipitātōte
eī / eae / ea praecipitantō
Īnfīnītīvus praesēns
praecipitāre
Īnfīnītīvus perfectum
praecipitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
praecipitātūrum esse
Participium praesēns
praecipitāns
Participium futūrum
praecipitātūrus
Gerundium (genitīvus)
praecipitandī
Gerundium (datīvus)
praecipitandō
Gerundium (accūsātīvus)
praecipitandum
Gerundium (ablātīvus)
praecipitandō
Supīnum (accūsātīvus)
praecipitātum
Supīnum (ablātīvus)
praecipitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecipitor
praecipitāris
is / ea / id praecipitātur
nōs praecipitāmur
vōs praecipitāminī
eī / eae / ea praecipitantur
Indicātīvus imperfectum
ego praecipitābar
praecipitābāris
is / ea / id praecipitābātur
nōs praecipitābāmur
vōs praecipitābāminī
eī / eae / ea praecipitābantur
Indicātīvus futūrum
ego praecipitābor
praecipitāberis
is / ea / id praecipitābitur
nōs praecipitābimur
vōs praecipitābiminī
eī / eae / ea praecipitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecipiter
praecipitēris
is / ea / id praecipitētur
nōs praecipitēmur
vōs praecipitēminī
eī / eae / ea praecipitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecipitārer
praecipitārēris
is / ea / id praecipitārētur
nōs praecipitārēmur
vōs praecipitārēminī
eī / eae / ea praecipitārentur
Imperātīvus praesēns
praecipitāre
vōs praecipitāminī
Imperātīvus futūrum
praecipitātor
is / ea / id praecipitātor
eī / eae / ea praecipitantor
Īnfīnītīvus praesēns
praecipitārī
Īnfīnītīvus perfectum
praecipitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praecipitātum īrī
Participium perfectum
praecipitātus
Participium futūrum
praecipitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary