HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecognosco — definition

Conjugation of praecognosco

Regular CEFR C1
[prae̯.kɔŋˈnoːs.koː]

to foresee or foreknow Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecognōscō
tū praecognōscis
is / ea / id praecognōscit
nōs praecognōscimus
vōs praecognōscitis
eī / eae / ea praecognōscunt
Indicātīvus imperfectum
ego praecognōscēbam
tū praecognōscēbās
is / ea / id praecognōscēbat
nōs praecognōscēbāmus
vōs praecognōscēbātis
eī / eae / ea praecognōscēbant
Indicātīvus futūrum
ego praecognōscam
tū praecognōscēs
is / ea / id praecognōscet
nōs praecognōscēmus
vōs praecognōscētis
eī / eae / ea praecognōscent
Indicātīvus perfectum
ego praecognōvī
tū praecognōvistī
is / ea / id praecognōvit
nōs praecognōvimus
vōs praecognōvistis
eī / eae / ea praecognōvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecognōveram
tū praecognōverās
is / ea / id praecognōverat
nōs praecognōverāmus
vōs praecognōverātis
eī / eae / ea praecognōverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecognōverō
tū praecognōveris
is / ea / id praecognōverit
nōs praecognōverimus
vōs praecognōveritis
eī / eae / ea praecognōverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecognōscam
tū praecognōscās
is / ea / id praecognōscat
nōs praecognōscāmus
vōs praecognōscātis
eī / eae / ea praecognōscant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecognōscerem
tū praecognōscerēs
is / ea / id praecognōsceret
nōs praecognōscerēmus
vōs praecognōscerētis
eī / eae / ea praecognōscerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecognōverim
tū praecognōverīs
is / ea / id praecognōverit
nōs praecognōverīmus
vōs praecognōverītis
eī / eae / ea praecognōverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecognōvissem
tū praecognōvissēs
is / ea / id praecognōvisset
nōs praecognōvissēmus
vōs praecognōvissētis
eī / eae / ea praecognōvissent
Imperātīvus praesēns
tū praecognōsce
vōs praecognōscite
Imperātīvus futūrum
tū praecognōscitō
is / ea / id praecognōscitō
vōs praecognōscitōte
eī / eae / ea praecognōscuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praecognōscere
Īnfīnītīvus perfectum
— praecognōvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praecognitūrum esse
Participium praesēns
— praecognōscēns
Participium futūrum
— praecognitūrus
Gerundium (genitīvus)
— praecognōscendī
Gerundium (datīvus)
— praecognōscendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praecognōscendum
Gerundium (ablātīvus)
— praecognōscendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praecognitum
Supīnum (ablātīvus)
— praecognitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecognōscor
tū praecognōsceris
is / ea / id praecognōscitur
nōs praecognōscimur
vōs praecognōsciminī
eī / eae / ea praecognōscuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praecognōscēbar
tū praecognōscēbāris
is / ea / id praecognōscēbātur
nōs praecognōscēbāmur
vōs praecognōscēbāminī
eī / eae / ea praecognōscēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praecognōscar
tū praecognōscēris
is / ea / id praecognōscētur
nōs praecognōscēmur
vōs praecognōscēminī
eī / eae / ea praecognōscentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecognōscar
tū praecognōscāris
is / ea / id praecognōscātur
nōs praecognōscāmur
vōs praecognōscāminī
eī / eae / ea praecognōscantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecognōscerer
tū praecognōscerēris
is / ea / id praecognōscerētur
nōs praecognōscerēmur
vōs praecognōscerēminī
eī / eae / ea praecognōscerentur
Imperātīvus praesēns
tū praecognōscere
vōs praecognōsciminī
Imperātīvus futūrum
tū praecognōscitor
is / ea / id praecognōscitor
eī / eae / ea praecognōscuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praecognōscī
Īnfīnītīvus perfectum
— praecognitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praecognitum īrī
Participium perfectum
— praecognitus
Participium futūrum
— praecognōscendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary