HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecogito — definition

Conjugation of praecogito

Regular CEFR B2
[prae̯ˈkoː.ɡɪ.toː]

to ponder beforehand; to precogitate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecōgitō
tū praecōgitās
is / ea / id praecōgitat
nōs praecōgitāmus
vōs praecōgitātis
eī / eae / ea praecōgitant
Indicātīvus imperfectum
ego praecōgitābam
tū praecōgitābās
is / ea / id praecōgitābat
nōs praecōgitābāmus
vōs praecōgitābātis
eī / eae / ea praecōgitābant
Indicātīvus futūrum
ego praecōgitābō
tū praecōgitābis
is / ea / id praecōgitābit
nōs praecōgitābimus
vōs praecōgitābitis
eī / eae / ea praecōgitābunt
Indicātīvus perfectum
ego praecōgitāvī
tū praecōgitāvistī
is / ea / id praecōgitāvit
nōs praecōgitāvimus
vōs praecōgitāvistis
eī / eae / ea praecōgitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecōgitāveram
tū praecōgitāverās
is / ea / id praecōgitāverat
nōs praecōgitāverāmus
vōs praecōgitāverātis
eī / eae / ea praecōgitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecōgitāverō
tū praecōgitāveris
is / ea / id praecōgitāverit
nōs praecōgitāverimus
vōs praecōgitāveritis
eī / eae / ea praecōgitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecōgitem
tū praecōgitēs
is / ea / id praecōgitet
nōs praecōgitēmus
vōs praecōgitētis
eī / eae / ea praecōgitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecōgitārem
tū praecōgitārēs
is / ea / id praecōgitāret
nōs praecōgitārēmus
vōs praecōgitārētis
eī / eae / ea praecōgitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecōgitāverim
tū praecōgitāverīs
is / ea / id praecōgitāverit
nōs praecōgitāverīmus
vōs praecōgitāverītis
eī / eae / ea praecōgitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecōgitāvissem
tū praecōgitāvissēs
is / ea / id praecōgitāvisset
nōs praecōgitāvissēmus
vōs praecōgitāvissētis
eī / eae / ea praecōgitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū praecōgitā
vōs praecōgitāte
Imperātīvus futūrum
tū praecōgitātō
is / ea / id praecōgitātō
vōs praecōgitātōte
eī / eae / ea praecōgitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— praecōgitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— praecōgitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praecōgitātūrum esse
Participium praesēns
— praecōgitāns
Participium futūrum
— praecōgitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— praecōgitandī
Gerundium (datīvus)
— praecōgitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— praecōgitandum
Gerundium (ablātīvus)
— praecōgitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— praecōgitātum
Supīnum (ablātīvus)
— praecōgitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecōgitor
tū praecōgitāris
is / ea / id praecōgitātur
nōs praecōgitāmur
vōs praecōgitāminī
eī / eae / ea praecōgitantur
Indicātīvus imperfectum
ego praecōgitābar
tū praecōgitābāris
is / ea / id praecōgitābātur
nōs praecōgitābāmur
vōs praecōgitābāminī
eī / eae / ea praecōgitābantur
Indicātīvus futūrum
ego praecōgitābor
tū praecōgitāberis
is / ea / id praecōgitābitur
nōs praecōgitābimur
vōs praecōgitābiminī
eī / eae / ea praecōgitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecōgiter
tū praecōgitēris
is / ea / id praecōgitētur
nōs praecōgitēmur
vōs praecōgitēminī
eī / eae / ea praecōgitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecōgitārer
tū praecōgitārēris
is / ea / id praecōgitārētur
nōs praecōgitārēmur
vōs praecōgitārēminī
eī / eae / ea praecōgitārentur
Imperātīvus praesēns
tū praecōgitāre
vōs praecōgitāminī
Imperātīvus futūrum
tū praecōgitātor
is / ea / id praecōgitātor
eī / eae / ea praecōgitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— praecōgitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— praecōgitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praecōgitātum īrī
Participium perfectum
— praecōgitātus
Participium futūrum
— praecōgitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary