HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecogito — definición

Conjugation of praecogito

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈkoː.ɡɪ.toː]/

to ponder beforehand; to precogitate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecōgitō
praecōgitās
is / ea / id praecōgitat
nōs praecōgitāmus
vōs praecōgitātis
eī / eae / ea praecōgitant
Indicātīvus imperfectum
ego praecōgitābam
praecōgitābās
is / ea / id praecōgitābat
nōs praecōgitābāmus
vōs praecōgitābātis
eī / eae / ea praecōgitābant
Indicātīvus futūrum
ego praecōgitābō
praecōgitābis
is / ea / id praecōgitābit
nōs praecōgitābimus
vōs praecōgitābitis
eī / eae / ea praecōgitābunt
Indicātīvus perfectum
ego praecōgitāvī
praecōgitāvistī
is / ea / id praecōgitāvit
nōs praecōgitāvimus
vōs praecōgitāvistis
eī / eae / ea praecōgitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecōgitāveram
praecōgitāverās
is / ea / id praecōgitāverat
nōs praecōgitāverāmus
vōs praecōgitāverātis
eī / eae / ea praecōgitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecōgitāverō
praecōgitāveris
is / ea / id praecōgitāverit
nōs praecōgitāverimus
vōs praecōgitāveritis
eī / eae / ea praecōgitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecōgitem
praecōgitēs
is / ea / id praecōgitet
nōs praecōgitēmus
vōs praecōgitētis
eī / eae / ea praecōgitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecōgitārem
praecōgitārēs
is / ea / id praecōgitāret
nōs praecōgitārēmus
vōs praecōgitārētis
eī / eae / ea praecōgitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecōgitāverim
praecōgitāverīs
is / ea / id praecōgitāverit
nōs praecōgitāverīmus
vōs praecōgitāverītis
eī / eae / ea praecōgitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecōgitāvissem
praecōgitāvissēs
is / ea / id praecōgitāvisset
nōs praecōgitāvissēmus
vōs praecōgitāvissētis
eī / eae / ea praecōgitāvissent
Imperātīvus praesēns
praecōgitā
vōs praecōgitāte
Imperātīvus futūrum
praecōgitātō
is / ea / id praecōgitātō
vōs praecōgitātōte
eī / eae / ea praecōgitantō
Īnfīnītīvus praesēns
praecōgitāre
Īnfīnītīvus perfectum
praecōgitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
praecōgitātūrum esse
Participium praesēns
praecōgitāns
Participium futūrum
praecōgitātūrus
Gerundium (genitīvus)
praecōgitandī
Gerundium (datīvus)
praecōgitandō
Gerundium (accūsātīvus)
praecōgitandum
Gerundium (ablātīvus)
praecōgitandō
Supīnum (accūsātīvus)
praecōgitātum
Supīnum (ablātīvus)
praecōgitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecōgitor
praecōgitāris
is / ea / id praecōgitātur
nōs praecōgitāmur
vōs praecōgitāminī
eī / eae / ea praecōgitantur
Indicātīvus imperfectum
ego praecōgitābar
praecōgitābāris
is / ea / id praecōgitābātur
nōs praecōgitābāmur
vōs praecōgitābāminī
eī / eae / ea praecōgitābantur
Indicātīvus futūrum
ego praecōgitābor
praecōgitāberis
is / ea / id praecōgitābitur
nōs praecōgitābimur
vōs praecōgitābiminī
eī / eae / ea praecōgitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecōgiter
praecōgitēris
is / ea / id praecōgitētur
nōs praecōgitēmur
vōs praecōgitēminī
eī / eae / ea praecōgitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecōgitārer
praecōgitārēris
is / ea / id praecōgitārētur
nōs praecōgitārēmur
vōs praecōgitārēminī
eī / eae / ea praecōgitārentur
Imperātīvus praesēns
praecōgitāre
vōs praecōgitāminī
Imperātīvus futūrum
praecōgitātor
is / ea / id praecōgitātor
eī / eae / ea praecōgitantor
Īnfīnītīvus praesēns
praecōgitārī
Īnfīnītīvus perfectum
praecōgitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praecōgitātum īrī
Participium perfectum
praecōgitātus
Participium futūrum
praecōgitandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary