HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praecuro — definition

Conjugation of praecuro

Regular CEFR B2
[prae̯ˈkuː.roː]

to arrange (etc) beforehand Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praecūrō
tū praecūrās
is / ea / id praecūrat
nōs praecūrāmus
vōs praecūrātis
eī / eae / ea praecūrant
Indicātīvus imperfectum
ego praecūrābam
tū praecūrābās
is / ea / id praecūrābat
nōs praecūrābāmus
vōs praecūrābātis
eī / eae / ea praecūrābant
Indicātīvus futūrum
ego praecūrābō
tū praecūrābis
is / ea / id praecūrābit
nōs praecūrābimus
vōs praecūrābitis
eī / eae / ea praecūrābunt
Indicātīvus perfectum
ego praecūrāvī
tū praecūrāvistī
is / ea / id praecūrāvit
nōs praecūrāvimus
vōs praecūrāvistis
eī / eae / ea praecūrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praecūrāveram
tū praecūrāverās
is / ea / id praecūrāverat
nōs praecūrāverāmus
vōs praecūrāverātis
eī / eae / ea praecūrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praecūrāverō
tū praecūrāveris
is / ea / id praecūrāverit
nōs praecūrāverimus
vōs praecūrāveritis
eī / eae / ea praecūrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praecūrem
tū praecūrēs
is / ea / id praecūret
nōs praecūrēmus
vōs praecūrētis
eī / eae / ea praecūrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecūrārem
tū praecūrārēs
is / ea / id praecūrāret
nōs praecūrārēmus
vōs praecūrārētis
eī / eae / ea praecūrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praecūrāverim
tū praecūrāverīs
is / ea / id praecūrāverit
nōs praecūrāverīmus
vōs praecūrāverītis
eī / eae / ea praecūrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praecūrāvissem
tū praecūrāvissēs
is / ea / id praecūrāvisset
nōs praecūrāvissēmus
vōs praecūrāvissētis
eī / eae / ea praecūrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū praecūrā
vōs praecūrāte
Imperātīvus futūrum
tū praecūrātō
is / ea / id praecūrātō
vōs praecūrātōte
eī / eae / ea praecūrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— praecūrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— praecūrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praecūrātūrum esse
Participium praesēns
— praecūrāns
Participium futūrum
— praecūrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— praecūrandī
Gerundium (datīvus)
— praecūrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— praecūrandum
Gerundium (ablātīvus)
— praecūrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— praecūrātum
Supīnum (ablātīvus)
— praecūrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praecūror
tū praecūrāris
is / ea / id praecūrātur
nōs praecūrāmur
vōs praecūrāminī
eī / eae / ea praecūrantur
Indicātīvus imperfectum
ego praecūrābar
tū praecūrābāris
is / ea / id praecūrābātur
nōs praecūrābāmur
vōs praecūrābāminī
eī / eae / ea praecūrābantur
Indicātīvus futūrum
ego praecūrābor
tū praecūrāberis
is / ea / id praecūrābitur
nōs praecūrābimur
vōs praecūrābiminī
eī / eae / ea praecūrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praecūrer
tū praecūrēris
is / ea / id praecūrētur
nōs praecūrēmur
vōs praecūrēminī
eī / eae / ea praecūrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praecūrārer
tū praecūrārēris
is / ea / id praecūrārētur
nōs praecūrārēmur
vōs praecūrārēminī
eī / eae / ea praecūrārentur
Imperātīvus praesēns
tū praecūrāre
vōs praecūrāminī
Imperātīvus futūrum
tū praecūrātor
is / ea / id praecūrātor
eī / eae / ea praecūrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— praecūrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— praecūrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praecūrātum īrī
Participium perfectum
— praecūrātus
Participium futūrum
— praecūrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary