Conjugation of praeclamo
/[prae̯ˈkɫaː.moː]/to forewarn (cry out beforehand) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praeclāmō |
| tū | praeclāmās |
| is / ea / id | praeclāmat |
| nōs | praeclāmāmus |
| vōs | praeclāmātis |
| eī / eae / ea | praeclāmant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praeclāmābam |
| tū | praeclāmābās |
| is / ea / id | praeclāmābat |
| nōs | praeclāmābāmus |
| vōs | praeclāmābātis |
| eī / eae / ea | praeclāmābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praeclāmābō |
| tū | praeclāmābis |
| is / ea / id | praeclāmābit |
| nōs | praeclāmābimus |
| vōs | praeclāmābitis |
| eī / eae / ea | praeclāmābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | praeclāmāvī |
| tū | praeclāmāvistī |
| is / ea / id | praeclāmāvit |
| nōs | praeclāmāvimus |
| vōs | praeclāmāvistis |
| eī / eae / ea | praeclāmāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praeclāmāveram |
| tū | praeclāmāverās |
| is / ea / id | praeclāmāverat |
| nōs | praeclāmāverāmus |
| vōs | praeclāmāverātis |
| eī / eae / ea | praeclāmāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praeclāmāverō |
| tū | praeclāmāveris |
| is / ea / id | praeclāmāverit |
| nōs | praeclāmāverimus |
| vōs | praeclāmāveritis |
| eī / eae / ea | praeclāmāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praeclāmem |
| tū | praeclāmēs |
| is / ea / id | praeclāmet |
| nōs | praeclāmēmus |
| vōs | praeclāmētis |
| eī / eae / ea | praeclāment |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praeclāmārem |
| tū | praeclāmārēs |
| is / ea / id | praeclāmāret |
| nōs | praeclāmārēmus |
| vōs | praeclāmārētis |
| eī / eae / ea | praeclāmārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praeclāmāverim |
| tū | praeclāmāverīs |
| is / ea / id | praeclāmāverit |
| nōs | praeclāmāverīmus |
| vōs | praeclāmāverītis |
| eī / eae / ea | praeclāmāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praeclāmāvissem |
| tū | praeclāmāvissēs |
| is / ea / id | praeclāmāvisset |
| nōs | praeclāmāvissēmus |
| vōs | praeclāmāvissētis |
| eī / eae / ea | praeclāmāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praeclāmā |
| vōs | praeclāmāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praeclāmātō |
| is / ea / id | praeclāmātō |
| vōs | praeclāmātōte |
| eī / eae / ea | praeclāmantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praeclāmāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praeclāmāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praeclāmātūrum esse |
Participium praesēns
| — | praeclāmāns |
Participium futūrum
| — | praeclāmātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praeclāmandī |
Gerundium (datīvus)
| — | praeclāmandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praeclāmandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praeclāmandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praeclāmātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praeclāmātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praeclāmor |
| tū | praeclāmāris |
| is / ea / id | praeclāmātur |
| nōs | praeclāmāmur |
| vōs | praeclāmāminī |
| eī / eae / ea | praeclāmantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praeclāmābar |
| tū | praeclāmābāris |
| is / ea / id | praeclāmābātur |
| nōs | praeclāmābāmur |
| vōs | praeclāmābāminī |
| eī / eae / ea | praeclāmābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praeclāmābor |
| tū | praeclāmāberis |
| is / ea / id | praeclāmābitur |
| nōs | praeclāmābimur |
| vōs | praeclāmābiminī |
| eī / eae / ea | praeclāmābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praeclāmer |
| tū | praeclāmēris |
| is / ea / id | praeclāmētur |
| nōs | praeclāmēmur |
| vōs | praeclāmēminī |
| eī / eae / ea | praeclāmentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praeclāmārer |
| tū | praeclāmārēris |
| is / ea / id | praeclāmārētur |
| nōs | praeclāmārēmur |
| vōs | praeclāmārēminī |
| eī / eae / ea | praeclāmārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praeclāmāre |
| vōs | praeclāmāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praeclāmātor |
| is / ea / id | praeclāmātor |
| eī / eae / ea | praeclāmantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praeclāmārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praeclāmātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praeclāmātum īrī |
Participium perfectum
| — | praeclāmātus |
Participium futūrum
| — | praeclāmandus |